Er was een tijd dat Tante Es grappig was. Omdat ze onverwacht was. Omdat ze scherp zag, met een knipoog. Maar nu? Nu is ze een herhaling van een herhaling – en Jörgen Raymann denkt echt dat we dat niet merken.
Terug met Tante Es, zegt hij. Voor een ‘klein programma’ van Omroep Zwart. Alsof het een comeback is, terwijl het voelt als een oude trui die je uit de kast trekt omdat je geen nieuwe hebt. En hoor, de reacties zijn massaal: “Afgezaagd.” Niet gemeen. Gewoon waar.
Want laten we eerlijk zijn – de grap is niet meer grappig. De vermomming niet meer verrassend. En de humor? Die is op. Al jaren. Wat ooit een frisse wind was in de stugge mediawereld, is nu gewoon een man in een jurk die denkt dat ‘verkleed’ nog steeds ‘vernieuwend’ betekent.
Raymann zelf speelt het met een bescheiden rol, alsof hij zachtjes binnenkomt. Maar als je personage al twintig jaar ouder is dan het medium zelf, is zachtjes binnenkomen geen bescheidenheid – het is onbeschaamd.
Kom op, Jörgen. Je kunt beter. En de rest van ons ook.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘