Niels van der Laan en Jeroen Woe. Twee mannen, één bank, een heleboel piano. *Even Tot Hier* is het enige programma waarin een BN’er serieus wordt genomen door precies de helft van Nederland – en de andere helft gewoon in lachen uitbarst. Want laten we eerlijk zijn: dit is geen talkshow. Dit is een satirische executie.
Maar dan komt de vraag: hoeveel krijgt zo’n artiest eigenlijk voor die ene keer dat hij of zij op die bank zit, de woorden van een hit vervangt door iets over de aardbeienoorlog, en dan toch vol overtuiging meezingt?
10K? Tien mille? Voor een parodie?
Het klinkt veel. Tot je bedenkt dat dit het meest bekeken satirische programma van Nederland is. Dat het harder lacht dan Arjen Lubach, dat het langer meegaat dan de meeste reality-drama’s, en dat het – ondanks de simpelheid – harder treft dan een primeur-interview.
Maar waarom dan toch 10.000 euro? Omdat het makkelijker is om een muzikale parodie te zingen dan om toe te geven dat je een tijdje niets te doen had. Omdat het pijnlijk is als je naam in een satirisch liedje opduikt – tenzij je er zelf om lacht. En omdat die 10K ook een symbolische boete is: “Ja, ik ben nog steeds zichtbaar. En nee, ik ben niet serieus.”
Het is slim. Het is scherp. En het is vooral menselijk.
Want wie erop zit, weet dat hij of zij wordt afgemaakt. Maar wie erop zit, komt ook terug in het nieuws.
En in deze tijd? Dat is het winnende lot.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘