NPO Radio 2 vergroot zijn voorsprong op Qmusic tot 1,3 procentpunt. 12,2 procent markaandeel. Cijfers die in de boardroom klinken als een overwinning, maar in de realiteit niets zeggen over winst, inkomsten of schaalvergroting. We meten nog steeds naar oude aantallen, terwijl de wereld al jaren op streaming zit.
Luistercijfers als statussymbool — alsof we in 1998 zitten. Radio 2 domineert met een programma dat draait op herhaling, comfort en gemiddelde leeftijd van een AOW-aanspraak. Qmusic probeert jonger, sneller, hipper — en lijdt onder de ironie dat hun targetgroep geen enkel zin heeft in ‘radio’ zoals wij die kennen.
Maar wie profiteert? Niemand. De NPO is een machine die bestaat op belastinggeld, niet op ROI. En Qmusic? Een commerciële zender zonder echte commerciële macht. Geen schaal, geen data, geen directe band met de luisteraar. Alles blijft anoniem, onmeetbaar, onverkoopbaar. Terwijl Spotify al weet wat je gisteren om 21:17 luisterde, praten wij over ‘gemiddelde dagluisteraars’ alsof het een KPI is.
Radio als medium leeft op een levensonderhoudspomp. De enige reden dat NPO Radio 2 wint, is dat het niet hoeft te winnen. Geen rendementsdruk, geen aandeelhouders, geen verantwoording aan de markt. Qmusic moet groeien, maar kan niet schalen. De toekomst? Fragmentatie. Podcasts. Personalisatie. En wie het laatst omdraait op de kabelradio, is een verliezer met een glimlach.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business