Hij komt binnen alsof hij de zaak al gewonnen heeft. Niet met stukken, niet met juridische precisie, maar met een glimlach die zegt: *ik ben hier om te beschermen*. Bram Moszkowicz, de man die decennialang het gezicht was van “de verdediging”, is terug in Shownieuws – en weer eens opgesteld als woordvoerder van Peter Gillis.
Maar dit is geen verdediging. Dit is fanatiek begrip. Kritische vragen? Die worden weggeblazen met een zucht, een “ach, je kent Peter toch”, of een opmerking over hoe hard het is om single te zijn. Alsof mishandeling een tijdelijke bui is, net als een slechte haardroger.
Gisteren: weer een werkstraf van 140 uur geëist. Weer een rechtszaal vol. Weer dezelfde cirkel. En weer Bram, die praat alsof Gillis een beetje verkeerd viel, in plaats van iemand die meerdere keren voor geweld wordt aangehouden.
Het probleem is niet dat Moszkowicz zijn werk doet. Het probleem is dat hij het te goed doet. Te veel medeleven. Te weinig kritiek. Te weinig afstand. Hij kruipt niet in de rol van advocaat – hij kruipt in de huid van de man. En daarmee verliest hij de zaak die hij denkt te winnen: het vertrouwen van de kijker.
Want wie denkt dat dit nog over recht gaat, zit verkeerd. Dit is een show. En in deze show is Bram niet de advocaat.
Hij is de cheerleader.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘