Een brief. Dat is alles wat Ruud de Graaf heeft van Jetty van Thijn. Een brief die ze aan zijn moeder schreef. Meer niet. Geen foto. Geen stem. Geen film. Alleen woorden op papier. Van een vrouw die 24 was toen ze werd opgepakt. Die net getrouwd was. Die apothekersassistente was. Die schreef voor een Joods jongerenblad. Die iemand was.
En nu? Nu is ze bijna volledig uit de geschiedenis gewist.
Maar dan komt Egbert Egbers. Die een leven lang sportverhalen vertelde voor Andere Tijden Sport. Die wegging bij de NOS na een storm. En die nu, juist daarom, op zoek gaat naar wat verloren is. Niet naar een winnaar. Niet naar een record. Maar naar een gezicht. Naar een naam. Naar Jetty.
*De Brief* is geen documentaire. Het is een speurtocht. Van Rotterdam naar Deventer, van Twente naar Tennessee. Door archieven. Door stilte. Door vergetelheid. Omdat iemand het verdient om herinnerd te worden. Niet als slachtoffer. Maar als vrouw. Als dromer. Als verzet.
En Egbers? Die zoekt niet alleen Jetty. Hij zoekt ook zichzelf. Na alles wat er was. Na alles wat er niet meer is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘