Maurits zei het terwijl hij een biertje opendraaide, alsof hij de tijd aankondigde. Niet tijdens een proposal op één knie, niet na een weekend in Brugge, maar gewoon, tussen het inpakken van de boodschappen en het checken van zijn e-mail. Gewoon, omdat ik van haar hou.
Carla, die net haar nieuwe vloerstrikken van Kvadrat inspecteerde op stofdeeltjes, keek op. Schatje, als je dat nog één keer zegt alsof je de verwarming aanzet, gooi ik je jas in de regen. Liefde is geen achtergrondgeluid.
Maar Maurits bleef staan. Hij legde zijn hand op de camera in zijn zak — diezelfde mini-digitale, draagbare, 1080p sleutelhanger die hij ooit had gepresenteerd als ‘must-have voor de moderne man van nu’. Nu zonder ring. Zonder logo. Bijna onzichtbaar.
Ik heb hem niet gekocht om mezelf te optimaliseren, zei hij. Ik heb hem gekocht omdat jij lacht als je denkt dat niemand kijkt. Omdat je soms, heel even, helemaal alleen bent in de keuken, met de ochtendzon op je gezicht, en ik wil dat vasthouden. Niet voor anderen. Voor mij. Voor ons.
Carla zweeg. Ze kende die blik. Die van toen hij haar verbaasde met een trip naar Lisbon nadat ze per ongeluk had gezegd dat ze van pastéis hield. Die van toen hij haar moedertaal leerde, niet voor een presentatie, maar om haar ouders te begrijpen.
Dit keer was het anders. Geen show. Geen designstatement. Geen interieurverfijning. Alleen een man die iets kleins vast wilde houden, omdat het groot was.
Ze pakte de camera uit zijn hand. Bekeek hem alsof ze een diamant inspecteerde. Toen glimlachte ze, zacht, bijna onzichtbaar.
Weet je wat het is, lieverd? Dit is misschien wel het eerste keer dat iets uit je tas niet stuitend is. Het is lelijk. Het is onopvallend. Het is bijna niets. En toch… voelt het als alles.
En dus besloot ze: ze hing het ding niet aan haar sleutels. Niet om praktische redenen. Maar aan een zwart leren koordje, van de soort die je bij een oud horloge zou vinden. En droeg het onder haar jas, tegen haar hart.
Niet om te filmen.
Maar om te weten dat hij kijkt.
Gewoon.
Omdat.
Kortom: dit wil jij ook hé?