**Maurits:** Carla, schatje, ik heb de laatste dagen een belangrijke beslissing genomen. Ik heb een nieuwe rechterhand binnen gehaald: de **Stofzuigbutler**. Dit is geen stofzuiger, dit is een *levenstrategie*.
**Carla:** O, dus je hebt een robot gekocht die eruitziet alsof hij net ontsnapt is uit een kinderspelprogramma uit 2007? Lieverd, dit ding staat hier met de uitstraling van een verloren drone in een IKEA-afdeling.
**Maurits:** Vreselijk dat je daar zo over denkt. Dit is *silent leadership*. Hij werkt als ik op de Pilates-bank lig, hij optimaliseert als ik strategisch ademhaal, en hij zuigt als ik net een miljoen heb verdiend. Dit is de nieuwe *chief hygiene officer*.
**Carla:** Chief hygiene officer? Schat, deze heeft geen hygiëne, deze heeft een *trajectprobleem*. Gisteren zat hij drie kwartier vast in de hal, alsof hij een midlifecrisis had. En vanochtend probeerde hij onder de bank te verdwijnen alsof hij een geheime missie had.
**Maurits:** Dat is geen crisis, Carla, dat is *navigatie*. Hij leert. Net als een kind. Een kind met lithium-ion en een doel. Hij ziet stof als ik succes zie: overal, en altijd aanwezig.
**Carla:** Nou, ik zie *hem* overal. In de keuken. In de woonkamer. In mijn dromen. Hij maakt geluid als een varken in een stortkoker, en hij *zingt* als hij klaar is. Echt, wie vindt dat ‘mooi’?
**Maurits:** Dat is geen zingen, dat is *feedback*. Hij zegt: “Ik ben er nog.” Net als ik. Net als de toekomst.
**Carla:** De toekomst? Schat, als dit de toekomst is, dan kies ik voor het verleden. Met echte mensen. Met echte stofdoeken. En zonder een apparaat dat denkt dat de salontafel een vijand is.
**Maurits:** Carla, je ziet de visie niet. Over tien jaar hebben deze dingen een eigen podcast. Over twintig jaar stemrecht. En over dertig jaar… *worden ze premier*.
**Carla:** Dan hoop ik dat ze jou als eerste opruimen.
Check dit: dit wil jij ook hé?