Weer eens wat anders: een comeback die niemand bestelde.
Jörgen Raymann, de man die al twintig jaar tussen personages pingpongt alsof het kledingstukken zijn, blaast Tante Es opnieuw op – en ja, de reacties zijn massaal. Alleen: niet allemaal positief. “Afgezaagd”, noemt iemand het. En hoor, ik ben geen purist, maar als je personage zó oud is dat het een eigen pensioenfonds verdient, is het misschien tijd om te vragen: wie lacht er eigenlijk nog?
Want laten we even duidelijk zijn: Tante Es was ooit geniaal. Grappig, scherp, onverwacht. Maar nu? Het voelt alsof je een oude mop blijft vertellen waar alleen jouw oma nog om lacht – en die is al tien jaar dood.
Raymann zelf doet het met een bescheiden rol in een programma van Omroep Zwart, alsof hij denkt: “Als ik het zachtjes doe, valt het misschien niet op.” Maar daar gaat het juist om – het valt wél op. Omdat we het allemaal al gezien hebben. Twee keer. Met kerst. En bij de dorpsfeesten.
De tijd van Tante Es is gewoon voorbij. Net als de behoefte aan mannen die zich in een jurk wringen in de hoop dat ‘grappig’ nog steeds betekent ‘verkleed’.
Kom op, Jörgen, jij kunt beter. Zelfs al denkt Omroep Zwart van niet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
