Kap eraf. Dat is het devies bij KRO-NCRV. Eerst Joris Linssen, nu Anita Witzier – twee gezichten van gisteren, weggepoetst in een tijd van verandering. Maar dan is er Yvon Jaspers. En die mag blijven. Niet in een hoofdrol, nee, maar wel in de reclame. *“Zij mag van ons in die reclame,”* zeggen ze. Alsof dat een compliment is.
Het is schipperen op zee van herstructurering. Het ene moment zeg je afscheid van iemand die jarenlang het gezicht was van je omroep, het volgende moment zie je haar weer lachen vanaf een billboard. Wat zegt dat over hoe we omgaan met vertrouwde stemmen? Dat ze weg mogen – zolang ze maar goed verkopen.
Anita Witzier, langdurig aanwezig in het radioprogramma *Met het oog op morgen*, is eruit. Geen verdere toelichting. Geen emotionele afscheidsspecial. Gewoon: weg. Terwijl Yvon Jaspers, die net zo lang op de banken zat, plots nog welkom is – als gezicht van de omroep in marketing. Ironisch? Ja. Schijnheilig? Zeker.
Het ene boegbeeld wordt weggeveegd als oude meubels, het andere wordt opgepoetst voor de vitrine. Alsof je zegt: *wij vernieuwen*, maar dan toch houdt van wat bekend is – zolang het maar niet te veel praat.
Als je de signalen leest, is het duidelijk: het gaat niet om mensen, maar om imago. En in dat spel is Yvon handig. Niet meer hoofdrol, maar wel gezicht. Anita? Die past blijkbaar niet meer in het nieuwe verhaal. Wat zegt dat over trouw? Over waardering? Over hoe hard nieuwsmedia kunnen zijn voor hun eigen?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘