Ed van Oerle en Ronald Boutkan zitten in Schagen, tussen linoleum en oude laptops, en praten over ‘het belang van journalistiek’. Alsof het nog om de waarheid draait.
Nee, heren. Het draait om schaal. Om rendement. Om data. En die heb je niet in een redactiekamer met twee hoofdredacteuren die denken dat ‘opnieuw uitvinden’ betekent: harder schrijven over de dorpsraad.
Lokale journalistiek is geen ‘fundament’. Het is een subsidiestelsel met een identiteitscrisis. Vrijwilligers die schrijven voor een ‘gevoel van betrokkenheid’, terwijl de enige echte betrokkenheid is van de gemeente die de advertenties betaalt.
Er is niets geniaals aan een krant die drie dagen over een gesloten kruispunt rapporteert, terwijl de lezersstromen naar Videoland en RTL zijn. De kijker betaalt niet voor sentiment – hij betaalt voor spanning. En sentiment is geen content, het is een kostenpost.
Als je geen abonnement kunt verkopen, geen algoritme kunt voeden, geen reclame kunt monitoren, dan ben je geen journalist – je bent een hobbyist met een laptop.
De toekomst van journalistiek ligt niet in Schagen. Die ligt in de boardroom, waar men rekent. Waar men kiest. Waar men schaalt.
En daar hebben ze geen tijd voor ‘rustig doordraaien’.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business