Victor Vlam roept het uit: Kenjiro, de nieuwe kijkcijfertool van Rob Goossens, is ‘interessant’.
Maar ‘interessant’ is in de media-economie hetzelfde als ‘dood’.
Een AI-gedreven dienst die kijkgedrag analyseert, real-time data levert, en claimt slimmer te zijn dan de traditionele meter? Prima. Maar waar is de schaal? Waar is de financiering? En – cruciaal – wie betaalt voor inzicht dat niemand monétiseert?
De bestaande kijkcijferinfrastructuur – Stichting KijkOnderzoek, Nielsen, het hele circus – is traag, duur, en gebaseerd op een steekproef uit een tijdperk van lineaire zenders. Daar heeft Vlam gelijk in. Maar het vervangen van één verouderd systeem door een startende tool met drie partners en een podcast als PR-kanaal, is geen disruptie. Het is amateurisme met een API.
Kenjiro denkt dat het een data-tool is. Maar zonder toegang tot de grote platforms – geen Prime Video, geen Netflix, geen TikTok-insights – is het een spionnetje op een afgeschermde speelplaats.
RTL en Videoland hebben geen behoefte aan ‘interessante aanvullingen’. Zij hebben algoritmes die secondenlijks kijken naar conversie, retention, drop-off. Zij meten niet wat er wordt bekeken – zij sturen wat er bekeken wordt.
En dat is het verschil: Kenjiro observeert. De markt bepaalt.
Als je geen greep hebt op de distributie, ben je geen analist – je bent een hobbyist met een dashboard.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business