Edino van Dorsten, een van de kinderen die in 2019 uit een verlaten boerderij in Ruinerwold ontsnapten, staat nu weer in de schijnwerpers. Maar dit keer niet als slachtoffer, maar als deelnemer aan een realityshow op SBS 6. En dat zit bij sommigen behoorlijk scheef.
De Volkskrant noemt het ‘onder de gordel’ – een harde oordeel over een deal die op het eerste gezicht misschien roddel lijkt, maar in feite veel zegt over hoe we met trauma omgaan in het tijdperk van content. Want laten we eerlijk zijn: iedereen wil weten wat er gebeurd is na die bizarre ontvoering, die stokoude vader, de jaren van isolement. Maar nu diezelfde kinderen zelf op tv komen, met hun gezichten, hun stemmen, hun nieuwe leven in beeld, dan klinkt de kritiek plots: ‘Moet dit nou?’
SBS 6 doet wat SBS 6 doet: geniaal gecast, goed verpakt, hoog tempo. De show is een must-watch, geen twijfel. Maar de morele lijn tussen herstel en exploitatie is dunner dan een scheermes. En dat is precies waar de ruzie om draait. Wordt er empathie getoond of wordt er geprofiteerd van een verleden dat niemand zou willen?
Want ja, Edino kiest ervoor om mee te doen. Hij is geen kind meer. Hij is een jonge man die zijn verhaal wil vertellen, op zijn manier. Maar de vraag blijft: wie verdient er eigenlijk aan dit verhaal? En wie zet de camera er nou echt op? De productie? De kijkers? Of de behoefte van Nederland om altijd méér te willen weten, méér te zien, méér te voelen?
De kinderen uit Ruinerwold zijn geen mythe meer. Ze zijn mensen. En mensen mogen kiezen. Maar als die keuzes worden gemaakt in het schijnsel van schandalen en kijkcijfers, dan moet je wel vragen of die vrijheid echt vrij is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
