‘Domme, holle blik.’ Mooi gevonden, Nieuwe Revu. Net als ‘plastic denkers’ en ‘gebrek aan inhoud’. Leuk allemaal. Maar wacht even – sinds wanneer is het een misdaad om fris, jong en vrouwelijk te zijn op tv?
Lale Gül wordt afgeslacht in een tijdschrift dat nog steeds doet alsof het de moralist van de Nederlandse cultuur is. Twee ‘prominenten’ – naamloos, uiteraard – durven haar te bestempelen als intellectueel wrak. Alsof ze een standbeeld is dat geveld moet worden. Maar waarom? Omdat ze lacht tijdens een gesprek? Omdat ze niet met een monocle over de redactietafel leunt?
Ik heb het volste vertrouwen in Lale. Ze is geen academica met een doctortitel in maatschappijkritiek – en dat is precies haar kracht. Ze is de stem die zegt: ‘Ja, dit is gekkenwerk,’ zonder drie minuten jargon te produceren. Ze snijdt door de bullshit. En dat is precies waar het Nederlandse publiek om vraagt: geef me iemand die niet doet alsof.
Maar nee, in plaats van te vieren dat een jonge vrouw – en ja, ook nog van Turkse afkomst – zich onbevangen beweegt in een wereld die nog steeds kijkt op ‘anders’, wordt ze neergesabeld met termen die je eerder in een negentiende-eeuwse salon verwacht.
En waarom? Omdat ze te veel ziet? Of juist te weinig? Of gewoon… te mooi? Te vrouwelijk? Te véél van datgene wat sommige mensen niet willen zien in de media: een vrouw die ruimte inneemt zonder zich eerst te verontschuldigen?
Ik zeg dit als iemand die in deze wereld opgroeide: de enige holle blik is degene die denkt dat intelligentie alleen zit in een donkere bril en een grijze jas. Lale Gül is levend. En daar hebben we als land meer van nodig.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘