Er is geen film zonder woorden. Geen serie zonder structuur. Geen emotie zonder zin. En toch staan scenarioschrijvers achter glas. Tot nu. Want de Auteursbond geeft weer prijzen. Niet voor wie het hardst schreeuwt. Maar voor wie het best schrijft.
Mike van Diem wint met *Voor de meisjes*. Een film die 317.000 mensen in de bioscoop trok. Een verhaal over vriendschap die brokkelt als sneeuw in de zon. Over ouders die zich netjes gedragen – totdat er niets meer te verliezen valt. En hij wint ook de Gouden Pen. Niet omdat hij populair is. Maar omdat hij pakt.
Eva Crutzen wint met *Bodem 2*. Cat, de vrouw die dacht dat ze haar leven onder controle had, wordt weer overhoopgegooid. Niet door een man. Niet door drank. Maar door één nacht. En Eva schrijft het met zo veel humor en pijn dat je niet weet of je moet lachen of wegkijken.
En dan Marc Veerkamp en Tingue Dongelmans met *Pol de piratenmuis*. Een kinderfilm. Ja. Maar geen flauw. Een avontuur over verlies. Over spijt. Over een anker dat niet werd neergelaten. En over moed om het terug te vinden.
Dit zijn geen namen voor op een rode loper. Dit zijn namen die in het donker zitten. Voor een scherm. Met een script. En een wereld in hun hoofd.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘