De krant op Schiermonnikoog verdwijnt niet door verwaarlozing – hij wordt begraven met een schaar van 4,20 per exemplaar.
Paul Römer betreurt het einde van de papieren krant op de Waddeneilanden alsof het een culturele ramp is. Ik zie een logische marktcorrectie. Wie denkt dat een eiland van duizend inwoners een reden is om nog steeds papier over te varen, heeft geen flauw benul van logistiek, laat staan van ROI. De kosten van druk, distributie, bezorging per fiets – astronomisch. De oplage? Kinderachtig laag. En toch roept men: ‘Geen krant meer!’ Alsof democratie instort als er één abonnee minder is.
Maar waar Paul denkt aan gevoel, denk ik aan cijfers. De echte krant van vandaag is digitaal. Geoptimaliseerd voor CPM, gevoed met data, gericht op gedrag. En daar profiteert men van – niet op een fietspad, maar in de cloud. De NPO die nog steeds denkt dat analoge aanwezigheid een publieke dienst is, heeft de markt niet begrepen. Publieke dienst is niet wat je denkt dat nodig is, maar wat mensen daadwerkelijk gebruiken. En niemand gebruikt nog papier als enige optie.
De papieren krant sterft niet dramatisch – hij verdwijnt stilletjes, als oude muziek in een lege zaal. En wie dat betreurt, mag gerust een blog schrijven. Maar geen zorg: ook dat leest niemand op papier.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business