Lale Gül zit aan tafel, het gesprek loopt, en dan – bam – komt het eruit: een buttplug. In een prime-time programma over gesprekken, grenzen, wie we zijn. Maar dit? Dit was geen grensverlegging. Dit was een volle kick in de mediawasbak.
Tina Nijkamp zegt het hardop: “In lengte van dagen!” En ja, ze heeft gelijk. Want wanneer was de laatste keer dat een Nederlandse presentatrice in een tv-avond een seksspeeltje noemde alsof het een nieuwe keukenmachine was? Precies. Het gebeurt niet. En daarom schudt het land nu met haar mee – of tegen haar in.
Maar hier ligt het: Lale doet het bewust. Ze weet wat ze doet. Ze is geen toevallige gast die zich liet gaan. Ze is een vrouw die zich positioneert als iemand die geen taboes kent. En dat is haar recht. Maar moet je daar wel je imago voor op het spel zetten?
Want het publiek is verdeeld. De ene helft roept “eindelijk iemand die écht is”, de andere denkt: “ja, maar moet dat nou zo?” En dat is precies waar het om draait. Aandacht. Schok. Gesprek. Maar is het nog authentiek – of is het gewoon tv geworden?
Als je jezelf onderscheidt door alles op tafel te gooien, moet je wel zorgen dat er iets blijft staan. Anders is het alleen lawaai – en een beetje schaamte.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘