“Alsof ik een labiele slet ben!”
En dan, sneller dan een TikTok-trend: de woede. Lale Gül, 28, opiniemaker, provocateur, vrouw die weet hoe je in beeld komt, is woest. Niet op de camera. Niet op de kijkcijfers. Maar op Tina Nijkamp. En terecht. Want terwijl Lale in een BN’er-programma haar seksleven op tafel legt – ja, ook die buttplug – reageert Tina alsof ze net een tiener betrapt heeft op een schuimpje.
“Zo ver gaan, hè,” zegt Tina, met die blik van iemand die nog steeds denkt dat vrouwen hun waarde moeten verpakken in nette jassen en drie lagen make-up. En daar zit ‘m de kloof. Niet in de plug. Maar in de moraal.
Want Lale, of je het nou ziet zitten of niet, doet het bewust. Ze stelt vragen over schaamte. Over grenzen. Over waarom een vrouw die over haar seksleven praat direct ‘labiel’ wordt genoemd – terwijl mannen al jaren hun scheiding, hun burn-out én hun viagra-gebruik op tv verkopen zonder dat iemand ‘labiel’ roept.
Tina, schat, jij bent geen morele kompas. Jij bent een vrouw van een andere tijd. Een tijd waarin vrouwen hun mond moesten houden, hun benen dicht, en hun gevoelens in een dagboek schrijven. Lale leeft in 2025. En daar is ‘vrijuit praten’ geen aantijging. Het is een daad.
Maar dan moet jij, Tina, niet ineens doen alsof je geschokt bent. Want je bent niet geschokt. Je bent jaloers. Op de ruimte die zij pakt. Op de stem die ze heeft. Op de moed om te zeggen: dit ben ik.
Lale, blijf woest. Maar richt die woede niet op Tina. Richt het op het systeem dat nog steeds denkt dat een vrouw die open is, automatisch labiel is.
En Tina? Als je het niet snapt, blijf dan gewoon stil.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘