“Je gaat toch geen kaartje kopen voor dat gegil!” Die zin, uit een interview met een onbenul die duidelijk geen humor heeft, zegt alles over hoe sommige mensen tegen de Meilandjes aankijken. Alsof Martien en Erica niet jarenlang het Nederlandse huishouden zijn binnengeslopen met hun rauwe eerlijkheid, hun geluidsoverlast en hun geniaal getunede ongemakkelijkheid. En nu zouden ze ineens te veel zijn? Te luid? Te veel van alles?
Chateau Moordland, de komediefilm waarin het koppel zich door een absurde thriller heen slaat, is al een jaar in de doos. Opnames in de rugzak, release in december – alsof iemand dacht: “Laten we ’t maar dumpen vlak voor kerst, dan koopt oma per ongeluk een ticket tijdens de boodschappen.” Maar ik zeg je: onderschat nooit de kracht van een goedgetimed mediafiasco. Of nou ja, fiasco – want het publiek is niet gek. Ze snappen dat dit niet om een Oscar-kandidaat gaat, maar om een gezellige, zelfspotloze bloedstolling met een vleugje satire.
De vraag is niet of het een megaflop wordt. De vraag is of het *bedoeld* is als een flop. Want kijk eens om je heen: alles wat om Martien en Erica draait, is vanaf dag één gecrafted als anti-elitair entertainment. Geen glossy productie, wel veel geschreeuw, geknuffel en gekkenwerk. Het is geen film die zich verheft boven het gewone leven – het is juist gebouwd op het gewone leven, compleet met vergrendelde deuren, vieze moppen en een licht geïrriteerde blik in de ogen van Erica als Martien weer iets stoms zegt.
En daarom? Gaat het waarschijnlijk wél lopen. Niet in Parijs of New York, maar in Almere, Breda en Leeuwarden. Daar waar mensen gewoon denken: “Twee uur geen denken, wel lachen, en vooral: die twee zijn echt zo.” Het is geen acteren. Het is performance van het echte leven.
Prime Video heeft al laten doorschemeren dat er een special komt achter de schermen – en ja, ik hoor je denken: *wordt dat niet te veel van het goede?* Maar weet je wat? In tijden van overanalyse, virtuele realiteit en deepfakes is het bijna revolutionair om twee mensen te zien die gewoon blijven doen wat ze altijd deden: elkaar uitkafferen, lachen tot ze huilen, en dat allemaal in 4K.
Dus nee, het wordt geen megaflop. Het wordt een vol bios. Niet omdat het perfect is, maar omdat het onbehouwen is. En daar koopt Nederland wél een kaartje voor.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘