Er wordt gefluisterd over rouw, over smart, over ‘eigenzinnige optimisten’. Alsof verdriet iets toevoegt aan de boekhouding. Lennert de Rijk is heengegaan, 56 jaar jong, en de sector roert zich in een zee van sentiment. Maar wie van ons heeft eigenlijk nagedacht over de ROI van zijn nalatenschap?
Ik hoorde het van een stagiaire bij een middelgroot digitaal strategiehuis – natuurlijk bij Artefact, of was het Friends of Search? – die met trillende stem vertelde dat ‘Lennert altijd kansen zag’. Mooi gezegd. Rond. Emotioneel verantwoord. En volkomen irrelevant voor de markt.
Want wat blijft? Niet de glimlach, niet de warme woorden tijdens het afscheidsborreltje in een repurposed loft in Oud-West. Wat blijft, is een operationele leegte. Een leiderschapsvacuüm in een netwerk dat net begon te schalen. Artefact: marktleider in naam, maar nog steeds kleiner dan een middelmatige Duitse media-buyer. Friends of Search: briljant merk, maar zonder wereldwijde distributie. Mooie namen. Slechte groeicurves.
De Rijk zag kansen. Fijn. Maar zag hij ook de exit? Was er een overname in de maak? Een IPO-droom die nu stoffeerder wordt dan zijn laatste pak? Niemand durft het hardop te zeggen, maar in de boardrooms van Amsterdam Zuid is de vraag: wie erft de connecties? Want daar lag zijn echte waarde – niet in zijn optimisme, maar in zijn netwerkcapitaal. Die onzichtbare balanspost die nooit op de jaarrekening staat, maar wel bepaalt wie er wordt gebeld als er 20 miljoen vrijkomt voor een tech-acquisitie.
Zijn nalatenschap is niet zijn visie. Zijn nalatenschap is de lijst met contacten in zijn oude iPhone. En of die wordt overgedragen aan een opvolger met strategisch inzicht, of gewoon geveegd door een Apple-beambte in een recyclingfabriek in Lier – daar hangt de toekomst van zijn ‘rasoptimisme’ van af.
56 jaar. Te jong voor een pensioen, te oud voor een doorbraak. Het einde van een traject, geen tragiek. De media zullen huilen. De investeerders zullen zwijgen. En morgenochtend, 06:47 uur, op Schiphol Terminal B, zit iemand met een kopie van zijn LinkedIn-profiel in zijn tas en denkt: *hoe monitizeer ik dit?*
Want dat is de enige eer die telt.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business