Een recensent schrijft. Hélène reageert. Hard. Siem Buijsse van de Volkskrant noemt haar programma ‘incrowd’. Te veel bekenden. Te weinig frisse stemmen. Zij: “Ik mag eigenlijk niet meer met voornamen, hè?” Een steek onder water. Want dat is precies wat hij haar verwijt: te veel ‘lieve Hélène’, te weinig afstand. Maar ze heeft een punt. Wie beoordeelt de beoordelaar? Haar show is anders dan de rest. Geen strijd. Geen drama. Gewoon: mensen praten. Maar is dat nog tv? Of gewoon een koffiebijpraatje met bekenden? De discussie gaat niet over kijkcijfers. Maar over waarom we tv kijken. Liefs, Carla Carla's Column | Nieuwtje? Lemme know 😘 … [Read more...] about Hélène Hendriks tegen Volkskrant recensent
kijkcijfers
Winnende misère
Nederlandse filantropie is weer een kwartje rijker in de emotie-industrie. De Gouden Loeki Goeden Doelen opent haar categorieën nu ook voor een ‘bredere groep maatschappelijke organisaties’ – alsof inclusiviteit ooit iemand betaalde dividenden. Maar wie telt de seconden tot de ROI? Want hier gaat het niet om impact, maar om aandacht. En aandacht, beste lezer, is de enige valuta die telt in deze post-factele tijden van gefilterde zieligheid. De genomineerden? Uiteraard een selectie van vertrouwde namen die al jaren profiteren van de publieke portemonnee, verpakt in het jasje van ‘maatschappelijke betrokkenheid’. De echte winnaar? De zender. Of liever: de adverteerders achter de schermen. Prime Video, RTL, Videoland – zij profiteren van de dramatische opmaat, de tranen in close-up, het … [Read more...] about Winnende misère
Gasten van RTL Tonight in nood
Eén zin uit een intern gesprek: “We hebben geen idee wat we met ze moeten.” Dat zegt alles over de toekomst van de vaste gasten van RTL Tonight. De show is een flop, de kijkcijfers een ramp, en nu vrezen ze voor hun volgende klus. Beau en Humberto waren de kop van jut. Maar ook de gasten die wekelijks meededen, zitten met de buil. Zij sprongen mee op de band. Nu is die band gestrand. Wie boekt jou nog voor een nieuwe show als je laatste optreden landelijk werd uitgelachen? RTL dwingt iedereen nog vier weken door. Alsof je een slechte film moet afmaken terwijl iedereen weet dat hij nooit wordt uitgezonden. Het is slopend. Voor de gasten, voor de crew, voor de reputatie. En de vraag is: wie durft ze het volgende keer binnen te halen? De schade is groter dan alleen een slechte rating. Het … [Read more...] about Gasten van RTL Tonight in nood
RTL verliest miljoenen kijkers
En dan dacht je: misschien is dit het moment dat we eindelijk stoppen met doen alsof RTL nog iets te zeggen heeft in het Nederlandse mediaveld? Nee, ik ben niet wreed. Ik stel alleen vast wat de cijfers schreeuwen: mensen kijken niet meer. Of in elk geval: ze klikken niet. Want kijkcijfers zijn in 2024 niet meer alleen een kwestie van zappen, maar van algoritmes, aanbevelingen, en of je überhaupt nog een tv aanhebt. RTL zit vast in een tijdmachine: grote presentatoren, luid nieuws, zoveel reclame dat je denkt dat het programma zelf de commercial is. Maar waarom zou je nog kiezen voor een RTL-journaal als je op YouTube al van alles ziet in 45 seconden? Of op NPO? Of op TikTok, verdomme? Het publiek is niet dom – het is gewoon verveeld. En terwijl RTL nog denkt dat “emotionele … [Read more...] about RTL verliest miljoenen kijkers
Geen tranen, alleen feiten
Een foto van een vrouw bij een fiets in Leeuwarden, 1943. Twee kinderen met een hond voor een kapot huis in Nijmegen. En een Duitse soldaat die lacht bij een Nederlandse vlag. Wat verkoopt RTL hier eigenlijk? Herinnering? Of een verdienmodel op zolder gevonden? Philip Freriks speelt de historische detective, maar de rol past hem als een maatpak van de generatie na. Niet omdat hij het niet kan – integendeel – maar omdat de emotie in dit verhaal de economie overschaduwt. En dat is precies waarom het werkt. Want *Oorlogsalbums* is geen geschiedenisles. Het is een contentmachine, verpakt in zwart-wit beelden en een voice-over die we allemaal kennen. Drie albums per seizoen, elk een ‘onzichtbare draad’ naar een groter verhaal. Maar wie draait de molen? De kijker? De erfenis? Of de … [Read more...] about Geen tranen, alleen feiten
Gerard Joling bruut van binnen
‘Pleuris.’ Dat is het eerste wat Gerard Joling tegen een verslaggeefster zegt, terwijl hij met een zonnebril op en handen in de zakken langs haar heen schuifelt. Alsof het een grap is. Alsof het niet schraagt. Alsof de beelden van een week eerder – waarop hij een jongen op de grond ziet liggen en er nog op in trapt – niet op ieders netvlies branden. Ik zag hem gisteren in Hilversum, nonchalant lopend naar een opname voor ‘Beste Zangers’. Alsof er niks gebeurd is. Alsof je niet iemand aanvalt die al ligt. Want laten we even helder zijn: dit was geen misverstand, geen reflex. Dit was geweld. Puur, hard, zichtbaar geweld op een minderjarige. En toch is hij hier weer. Voor de camera. Op tv. Gecast als het gezicht van nostalgie, van humor, van dat typisch Nederlandse ‘gek-zijn’. Maar waar … [Read more...] about Gerard Joling bruut van binnen
Arend Jan Boekestijn in de fout
Echt steeds rebelser, zeg. Arend Jan Boekestijn, de man die zichzelf al jaren als dé geopolitieke sfinx van Nederland presenteert, krijgt het op zijn heupen in Vandaag Inside. En terecht. Want wat hij laatst afleverde over het Iran-conflict? Pure showbuzzerij met een vleugje drama. Geen nieuws. Geen nuance. Alleen maar een orkaan van emotie verpakt als analyse. Nou, ik werk zelf in de media, dus ik snap de druk wel. Kijkcijfers zijn kijkcijfers. Maar moet je nou echt doen alsof je in de bunker van de NAVO zit terwijl je gewoon op een bank in Hilversum zit te zweten van de sensatie? Boekestijn denkt dat hij de wereld redt met zijn urgentie, maar hij verlaagt het niveau gewoon. Twee keer op slag in VI? Dan is het geen ongeluk meer, dan is het een patroon. En waarom doet VI dit … [Read more...] about Arend Jan Boekestijn in de fout
Geen verhaal
Tom Egbers maakt een documentaire over Jetty van Thijn. Een onbekend oorlogsverhaal. Een brief. De EO zendt het uit op 30 april — alsof het datum is wat een verhaal relevant maakt. Alsof herdenken nog iets zegt, terwijl de echte oorlog allang is verloren: die om aandacht. Egbers is geen journalist. Hij is een opgraver van gewetens. Hij graaft niet in archieven — hij graaft in stilte. En in een tijd waarin de meeste ‘documentaires’ niets zijn dan gevisualiseerde nieuwsbrieven, is *De Brief* iets anders: een daad. Een daad van tegenwind tegen het vergeten. Maar hier ligt de paradox: hoe harder iets moet worden herinnerd, hoe minder het wordt gezien. De EO heeft geen kijkcijfers. Geen algoritme. Geen rage. Alleen een missie. En missies, zo blijkt, zijn geen businessmodel. Een … [Read more...] about Geen verhaal
Een comeback is geen comeback als niemand het miste
*Sterren op het Doek* keert terug. Met Carrie ten Napel als nieuw gezicht. Alsof het enige probleem van een opgeschort programma was dat het verkeerde hoofd had. Alsof je een dode formule kunt herstarten met een frisse presentatrice — alsof glamour nog iets koopt in een tijd waarin de sterren zichzelf al promoten, zonder regisseur, zonder rood tapijt, en zonder jou. Het programma werd in 2025 opgeschort. Niet omdat het slecht was. Maar omdat het niemand raakte. Omdat de kijkcijfers verdwenen in de marge. Omdat het publiek niet meer wil zien hoe sterren over hun leven praten — ze willen zien hoe sterren *crashen*. En dat gebeurt niet in een gestoffeerd interieur met vragen van een presentatrice die glimlacht. Carrie ten Napel is geen slechte keuze. Ze is charmant. Ze is bekend. Ze … [Read more...] about Een comeback is geen comeback als niemand het miste
Een rechter vindt geen merkwaarde, maar betaalt wel de prijs
Het gerechtshof in Den Haag laat het ontslag van Arnold Karskens bij Ongehoord Nederland staan. Toch krijgt hij 100.000 euro. Een curieuze afrekening: alsof men zegt: ‘Je had geen contractuele waarde, maar wel menswaarde.’ En in de media-economie is dat precies het probleem — menswaarde levert geen kijkcijfers op. Karskens werd geschorst, gesommeerd, en uiteindelijk ontslagen. Niet vanwege een inzinking in de redactie, maar vanwege een opiniestuk dat niet paste in de lijn van een organisatie die zichzelf ziet als tegenwicht. Ironisch genoeg is dat precies wat Ongehoord Nederland beweert te zijn: een stem die durft. Maar alleen als die stem niet tegen het eigen front schiet. Het gerecht oordeelt: het ontslag is terecht. Geen schending van arbeidsvoorwaarden. Geen onrechtmatige … [Read more...] about Een rechter vindt geen merkwaarde, maar betaalt wel de prijs
De illusie van de waarheid
“Ze dwong mensen om te praten.” Alsof het een gave was. Alsof Sonja Barend met een bliksem in haar blik de schijn doorboorde. Alsof elke uitspraak van haar een bevrijding was. Alsof het niet allemaal van tevoren geregisseerd was. Maar laten we duidelijk zijn: Sonja was geen ontsluierder. Ze was een regisseur van emotie. Haar kracht lag niet in de vraag, maar in de timing. Niet in het blootleggen, maar in het inrichten van het moment waarop iemand brak. Haar programma’s waren geen openbare zittingen. Ze waren carefully crafted drama’s. Geen toeval, geen vrijblijvend gesprek – maar een arc. Spanning, ontknoping, tranen, slot. En iedere seconde was gecalculeerd. Niet voor de waarheid, maar voor het effect. Want in de media-industrie is waarheid geen doel – het is een middel. En toch noemen … [Read more...] about De illusie van de waarheid
Waar is Linda als je haar nodig hebt
Zeggen dat Linda de Mol ‘niet altijd even rechtvaardig’ is behandeld? Alsof we het over een personage in een soap hebben, en niet over een vrouw die middenin een mediastorm staat waarin twee mensen hun trauma’s naar buiten brengen. En dan roept Rob Goossens: ‘Waarom geef je nou eens antwoord?’ Alsof zij de enige is die nog stil is. Alsof het allemaal op haar schouders ligt. Maar wacht even. Laten we duidelijk zijn: het gaat hier niet om een vertrouwenscrisis tussen vriendinnen. Het gaat om een vrouw die vertrouwd werd door slachtoffers. En die vervolgens, volgens de beschuldigingen, niets deed. Geen alarm, geen actie, geen steun. En nu zit je daar als publiek mee: hoe kan iemand met zoveel invloed zo stil blijven? Rob Goossens heeft gelijk op één punt: het is fouter dan fout als je … [Read more...] about Waar is Linda als je haar nodig hebt
Chantal Janzen Een verdomde klus tegen kritiek
“De groeten met ‘het moet spannender’.” Dat roept Chantal Janzen vanaf de bank van RTL 4, met een blik alsof ze net een slechte review las van haar eigen moeder. The Voice of Holland is terug, de kijkcijfers kruipen, en de kritiek is genadeloos: saai, zacht, levenloos. Alsof iemand het drama heeft weggefilterd – en de spanning meteen meenam. Maar Chantal? Die is klaar met buigen. Ze roept het hard: dit is geen entertainmentprogramma uit betere tijden. Dit is een verdomde klus. En ja, misschien is het minder explosief, maar denk je nou echt dat ze dat niet zien achter de schermen? Na het schandaal, de beschuldigingen, de val van Edwin, is deze editie expres zachter. Minder drama, meer decorum. Geen gekkigheid, geen provocatie – gewoon: zingen. Maar dan verwacht je toch dat het publiek … [Read more...] about Chantal Janzen Een verdomde klus tegen kritiek