Nederlandse filantropie is weer een kwartje rijker in de emotie-industrie. De Gouden Loeki Goeden Doelen opent haar categorieën nu ook voor een ‘bredere groep maatschappelijke organisaties’ – alsof inclusiviteit ooit iemand betaalde dividenden.
Maar wie telt de seconden tot de ROI? Want hier gaat het niet om impact, maar om aandacht. En aandacht, beste lezer, is de enige valuta die telt in deze post-factele tijden van gefilterde zieligheid. De genomineerden? Uiteraard een selectie van vertrouwde namen die al jaren profiteren van de publieke portemonnee, verpakt in het jasje van ‘maatschappelijke betrokkenheid’.
De echte winnaar? De zender. Of liever: de adverteerders achter de schermen. Prime Video, RTL, Videoland – zij profiteren van de dramatische opmaat, de tranen in close-up, het ‘echte’ leed dat net genoeg is opgepoetst voor de prime time. De Gouden Loeki is geen erkenning van verdienste, maar een geraffineerde contentmachine waarin ‘goed doen’ net zo goed verkoopt als een nieuwe thrillerserie.
Maar wees gerust: het sentiment wordt nooit gratis. Iemand betaalt. En meestal is dat de belastingbetaler, terwijl de producenten hun winst boeken via kijkcijfers, subsidies en brand awareness.
De ceremonie? Een wellubde farce met een gouden randje. Maar zolang het kijktallen oplevert en het gevoel van ‘doen’ voldoet aan de behoefte aan morele comfort, blijft het draaien.
Verwacht geen verandering. Verwacht wel meer tranen – en nog meer reclame.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business