“Eindelijk,” zuchtte ik, terwijl ik mijn telefoon neerlegde alsof ik net een staatsgreep had voorkomen.
Ja, het is waar: de populaire datingshow *Boer zoekt vrouw* wordt afgelast. Geen landbouwer meer met een schaap in zijn armen, geen tranen op de schommelbank, geen “ik wil gewoon iemand die de tractor kan starten”. En weet je wat? Het is geen ramp. Het is een genade.
Niet dat ik ooit elke aflevering heb gezien – ik heb ook een leven – maar de formule is sinds 2004 ongeveer honderd keer herhaald: man met pet zoekt vrouw zonder pet, er is ongemak, er is een kus, er is een tractor. En dan? Dan begint het huwelijk met een tweede seizoen: *De boer is getrouwd*.
Maar waarom verbieden? Omdat het niet meer klikt. Omdat jonge vrouwen niet meer dromen van een leven in Friesland met drie kinderen en een kippenhok. Omdat de wereld is veranderd, en de boer op de schommelbank nog steeds denkt dat “zin in gezin” een goede bijsluiter is.
En ja, ik hoor het al: “Maar het is toch gewoon entertainment?” Nee, schat. Entertainment spiegelt. En wat zie je in die spiegel? Een beeld van vrouwen alsof ze carrière kunnen ruilen voor een schuur met uitzicht. Alsof liefde altijd begint met een ongemakkelijke stilte op een hooiberg.
Laat het rusten. Laat de boeren boeren. En laat de vrouwen vooral vrij kiezen – zonder camera, zonder druk, zonder pet.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘