‘Mam, deze doos ruikt raar.’ ‘Naar wat?’ ‘Naar oregano.’
Ja, liefde, dat is geen nieuwe smaakvariant van Lego, dat is een crimineel met een keukenplan. Een man in Irvine, Californië, besloot dat hij 34.000 dollar aan legoblokjes wilde hebben – ruim 29.000 euro – maar niet de moeite wilde nemen om de dozen helemaal te verstoppen. Dus haalde hij de blokjes eruit, verving ze door pasta, en zette de doos netjes terug. Meerdere keren. Want blijkbaar dacht hij: als het rammelt, is het speelgoed; als het stil is, is het al eten.
Het gekke? Target checkt blijkbaar niet of er nog iets in zit. Of misschien dachten ze: ach, nieuwe collectie, “Build & Bite”. Maar serieus: dit is niet alleen diefstal, dit is performance. Een statement over consumptie, leegte, of gewoon een man met een pak spaghetti en een plan.
Lego is inmiddels zó waardevol dat het blijkbaar lonend is om het als digitale munt te stelen – alleen wordt de opslag nu beïnvloed door de kookduur.
Stel je voor: je kind opent een doos, ziet niks rammelen, denkt: ‘Geen Lego’, en pakt de garde. Dan weet je: je bent slachtoffer geworden van de meest hongerige dief uit de geschiedenis.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘