Eenzaamheid

Er is een nieuwe eenzaamheid. Geen oude vrouw op de bank. Maar een kind van tien, midden in een groep, dat niemand echt kent. Kinderen hebben vaker een telefoon dan een beste vriend. Ze sturen berichten in groepjes van twintig, maar praten nooit echt. Geen geheimpjes op het schoolplein. Geen gekietel. Geen ‘zullen we samen spelen?’ Ouders zeggen: ‘Ze zijn druk.’ Maar druk waarmee? Screenshots, challenges, likes. Geen echte gesprekken. Geen risico’s. Geen vertrouwen. En op school? Dan zien docenten het: kinderen die niet weten hoe ze moeten samenwerken. Die in stilte worstelen met jaloezie, eenzaamheid, angst. Maar niemand ziet het. Want iedereen lijkt wel oké. We hebben een generatie opgevoed die alles kan delen – behalve gevoel. En dan vragen we nog waarom jongeren … [Read more...] about Kinderen zonder vrienden

Er is iets vreemds aan de hand met het thuiswerkparadijs. Wat begon als een droom – pyjama, koffie, geen commotie – is in veel gevallen verworden tot een stille hel. We dachten: vrijheid! Maar vrijheid blijkt vaak eenzaamheid te zijn. Geen koffiepauzes, geen toevallige gesprekken, geen blikken die zeggen: ‘Ja, ik voel me ook beroerd vandaag.’ Gewoon: jij, een scherm, en de stilte. En de werkgevers? Die willen terug. Niet uit zorg, maar uit controle. ‘Waarom zou ik iemand betalen die ik niet zie?’ fluistert men achter de rug van de directiekamer. Maar hier ligt de crux: thuiswerken is geen modetrend. Het is een belofte. Van vertrouwen. Van balans. Van mens zijn in plaats van productiemachine. En nu? Nu schuiven we terug naar kantoor, alsof de afgelopen jaren een illusie waren. … [Read more...] about Thuiswerken niet meer goudkust