Er is iets vreemds aan de hand met het thuiswerkparadijs. Wat begon als een droom – pyjama, koffie, geen commotie – is in veel gevallen verworden tot een stille hel.
We dachten: vrijheid! Maar vrijheid blijkt vaak eenzaamheid te zijn. Geen koffiepauzes, geen toevallige gesprekken, geen blikken die zeggen: ‘Ja, ik voel me ook beroerd vandaag.’ Gewoon: jij, een scherm, en de stilte.
En de werkgevers? Die willen terug. Niet uit zorg, maar uit controle. ‘Waarom zou ik iemand betalen die ik niet zie?’ fluistert men achter de rug van de directiekamer.
Maar hier ligt de crux: thuiswerken is geen modetrend. Het is een belofte. Van vertrouwen. Van balans. Van mens zijn in plaats van productiemachine.
En nu? Nu schuiven we terug naar kantoor, alsof de afgelopen jaren een illusie waren. Terwijl de echte les juist was: werk hoeft niet pijn te doen.
Maar blijkbaar is comfort nog altijd verdacht in Nederland.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘