Je weet dat het serieus is als je vrouw – die niet kan zwemmen – tegen je zegt: ‘Laten we de oceaan op, in een rubberbootje, zonder reddingsvest.’ Maar nee, ik praat niet over een midlifecrisis met een Tesla Roadster. Ik praat over Maralyn Bailey. En haar man Maurice. Die in 1973 écht verdween van de radar. Tussen Hawaii en Mexico. Elf maanden. Op een vlot. Met niets. Behalve honger, huiduitslag en de constante dreiging van haaien die dachten: dit wordt vandaag vast mijn geluksdag. Wat mij vooral raakt? Niet de haaien. Niet de regenstormen. Maar dat ze elke dag keek naar de man die haar in dit gekkenhuis had gelokt. Geen GPS, geen EPIRB, niks. Alleen een zakmes, een paar flessen water en een huwelijk dat plots érg serieus werd. Geen therapeut, geen ruzie-uit-de-weg-doen-app. Alleen jij, … [Read more...] about Drie meter boven het niets
Oceaan
Transatlantisch, niet sentimenteel
Cambridge, Massachusetts. Niet Parijs, niet Milaan, zeker niet Hilversum. Het is geen toeval dat de nieuwe frontlinie van CMOtalk begint in het schaduwrijk van MIT, waar marketing geen kunstvorm is, maar een meetbare wetenschap. Koen Pauwels, de man die al jaren aantoonde dat een goed geformuleerde vraag meer oplevert dan een volledige brandingcampagne, neemt zijn microfoon mee naar het Cambridge Innovation Center. En daarmee trekt hij een harde lijn in de Atlantische Oceaan: de tijd van de Nederlandse echo chamber is voorbij. De uitbreiding van CMOtalk naar de Verenigde Staten wordt door sommigen gepresenteerd als een ‘podcastexpansie’. Alsof het om een paar extra downloads gaat, een fijne groeistrategie voor op de jaarlijkse businessplan. Niets is minder waar. Dit is een geopolitieke … [Read more...] about Transatlantisch, niet sentimenteel
Zeemeermin rapt over plastic
Petra Staas-Blokdijk (niet op foto ;) ), 58, doorklieft de Maas in een groen glinsterende staart, haar haren wapperend in de wind als een Nederlandse Poseidon met een missie. Vroeger werd ze uitgelachen op school. Nu lacht ze terug — vanaf een podium, in een tank, of tijdens een schoolvoorstelling waar ze rapt over zwerfvuil. Want ja, je leest het goed: een zeemeermin die rapt. Over microplastics. In vol oranje duikerpak, met een staart van 25 kilo zwaar siliconen, staat ze voor basisschoolkinderen en vertelt over wat er gebeurt als vis eet wat wij wegspoelen. „Mensen lachen soms om wat ik doe,” zegt ze. Maar net als bij een goed stand-upnummer: wie lacht er straks nog als de oceaan ophoudt? Carla's Column | Nieuwtje? Lemme know 😘 … [Read more...] about Zeemeermin rapt over plastic
Haaien high op coke
Stel: je bent een haai. Zwem je rond in de Caraïben, zout op je vin, zon op je rug. Dan ineens: trillende vinnen. Je ziet dubbel. Je denkt: ‘Heb ik nou net een vis gezien of een hallucinatie?’ Nee, vriend. Je bent high. Van cocaïne. Omdat het water waarin jij leeft, langzaam verandert in een bad van drugsafval. Uit een studie blijkt: haaien testen positief op coke, cafeïne, pijnstillers. Niet vanwege een verkeerde nacht in Ibiza, maar door ons. Door rioolwater dat niet goed wordt gezuiverd. Door smokkelaars die hun drugs in zee dumpen als de politie eraan komt. En dus: de haai, de onschuldige topjager, wordt de onvrijwillige snuiver van het Caribische gebied. Maar het gekke? Wij schrikken ervan. Alsof het een grap is. Maar stel je voor: als een mens dit water zou drinken, zou je direct … [Read more...] about Haaien high op coke