Een hypotheek voor drie of vier personen. Alsof je een huwelijk sluit met je collega, je nicht en de man van de fietsenstalling. De Consumentenbond, ooit de vlijmscherpe waakhond van de portemonnee, doet nu mee aan het dromen. In samenwerking met Triodos Bank en Frits – ja, dé Frits, die zich specialiseert in samenwonen als lifestyle – wordt het mogelijk om met z’n vieren een huis te kopen. Alsof dat een oplossing is. Alsof het niet gewoon wanhoop is, verpakt in een persbericht.
Maar wie gelooft dat dit over sociale innovatie gaat, heeft nog nooit een lastenboek gezien. Dit is geen revolutie. Dit is een noodconstructie. Een symptomatische reactie op een markt die al jaren geen woningbouw meer is, maar een casino met tuin. En wie betaalt wanneer één van de vier ineens failliet gaat? Of verliefd wordt op iemand buiten de groep? Of gewoon genoeg heeft van het gedeelde doucherooster?
Juridisch is het een doolhof. Emotioneel is het een tijdbom. En economisch? Een doorrekening van wanhoop. De Consumentenbond presenteert dit als ‘toegankelijk wonen’, maar in werkelijkheid is het een verkapte solidariteitslening tussen mensen die anders geen schijn van kans hebben. En wie profiteert? Triodos mag zich groen voelen, Frits kan haar netwerk uitbreiden, en de Consumentenbond mag doen alsof ze nog iets te zeggen heeft in de markt.
Maar de harde waarheid? Dit is geen model. Het is een noodgreep. En wanneer de eerste relatie in zo’n viertal strandt, wanneer de eerste naam van de hypotheek moet worden gehaald, dan pas zien we hoeveel ‘empowerment’ er echt zit in een contract dat op vertrouwen is gebaseerd.
De echte kwestie is niet of je met z’n vieren een huis kunt kopen. De vraag is: waarom móét dat überhaupt?
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business