Weer een weekend waarop de hele nationale zenuwstelsel afhangt van één man in een oranje boks. Alsof we elk jaar opnieuw vergeten dat Max Verstappen gewoon écht goed is. Niet omdat het regent, niet omdat het Miami is, maar omdat hij de boel gewoon sneller doet dan wie dan ook.
Vorig jaar vierde plek in Miami? Ja, en? Toen reed hij nog met een motor die kuchte als een 80-jarige roker. Nu is Red Bull weer een fabriek op wielen. En toch – óóóóóch, het weer! Regen! Onweer! Alsof we daarom bang moeten zijn. Alsof Max ooit heeft getrild bij een druppel. Die jongen is opgegroeid in een natte overall, niet in een schone broek.
Media maakt er weer een soap van. “Zal het lukken? Is het risico te groot?” Alsof het om een amateuravond in Almere gaat, niet om de wereldkampioen die al jaren de kalender dicteert. Miami is geen verrassing, het is een proefexamen waar hij elke keer met vlaggetjes doorheen stormt.
Spannend? Voor de rest van het veld, zeker. Voor ons? Gewoon weer 90 minuten kijken hoe iemand zijn werk doet. En dan met een biertje in de hand, niet met de handen voor de ogen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘