Gisterenavond zat ik met een kop thee voor de tv. De afstandsbediening in de hand, zoals altijd. Maar in plaats van te scrollen, keek ik toch even naar The Voice. Of nou ja, ik *probeerde* te kijken. Want volgens de cijfers deed ik dat met maar liefst 900.000 anderen – en dat is weinig, voor een finale.
Tina Nijkamp riep het al: “Het was een rommeltje!” En ja, ik snap haar. De glans was er af. Geen orkest, geen publiek, geen tierelantijntjes. Alleen een paar zangers in een hal met te veel echo en een presentatrice die dapper glimlachte.
RTL spaart. Dat zie je. En ik hoor het ook. Minder geld, minder muziek, minder magie. Maar goed, het was geen ramp. Gewoon… middelmaat. Zoals een koude kroket uit de vriezer. Je eet hem op, maar je geniet er niet van.
De Voice wilde terug. En dat is gelukt. Maar misschien had het beter kunnen blijven weg blijven.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘