Er was eens een tijd dat Hélène Hendriks nog lachte om Jack van Gelder. Nu kijkt ze alsof ze per ongeluk in een citroen bijt. En dat terwijl ze vroeger samen achter de tafel zaten alsof ze oude vrienden waren. Maar nu? Nee, geen koffie. Geen WhatsAppje. Niet eens een “hé, alles goed?”.
Het is pas een paar dagen geleden dat ze hem zag, en toch klinkt het alsof ze hem nooit meer hoeft te zien. “Niet deze week”, zegt ze. Alsof het een afspraakje is met de tandarts. Maar dan zonder verdoving.
Wat er precies gebeurd is, zeggen ze niet hardop. Maar je hoeft geen psycholoog te zijn om te merken dat er iets is geknapt. Misschien was het een zin te veel. Of een stilte te lang. In de media is dat genoeg om een brug in brand te steken.
En wij zitten ondertussen thuis met onze thee, afstandsbediening in de hand, en denken: weer iemand die klaar is met iemand. Alsof het weer is. Vandaag zonnig, morgen gespannen.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘