Voor een rustige ochtend op de TV zet ik AVROTROS aan. Daar begint een documentaire over Katsushika Hokusai. Een naam die veel mensen kennen van ‘De grote golf van Kanagawa’, maar wie was hij echt?
Het verhaal speelt zich af in Edo, het huidige Tokio. Een tijd van beweging, leven en kunst. Hokusai ontwikkelde daar een eigen stijl. Zijn werk, ukiyo-e-prenten, waren levendig en kleurrijk. Ze toonden het dagelijks leven, de natuur, en momenten van rust en kracht.
Wat mij raakt: hoe zijn werk Europa bereikte in de 19e eeuw. Kunstenaars als Monet en Van Gogh zagen zijn composities. Ze raakten onder de indruk van zijn lijnen, zijn perspectief, zijn rust midden in beweging. Het veranderde hun manier van schilderen. En dus ook de westerse kunst.
De documentaire laat zien hoe Hokusai niet stopte met werken. Tot op late leeftijd bleef hij tekenen, zoeken, proberen. Zijn passie is voelbaar. Geen grote woorden, geen drama. Gewoon een leven lang creëren.
Ik kijk met plezier. Geen overdaad aan muziek, geen overdrijving. Gewoon een rustige, sterke vertelling over een man die met eenvoud iets eeuwigs maakte.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Vertel vertel! 😘