“Ik krijg jeuk van haar.” En dan, even later: “Ik krijg hier kortsluiting van.” Jordi Versteegden, gast in Shownieuws, staat letterlijk te krabben van irritatie terwijl beelden van Jutta Leerdam scrollen. Niet vanwege haar prestaties – nee, die zijn onaantastbaar. Olympisch goud, wereldtitels, een glimlach die door ijs heen snijdt. Nee, het zit hem in de manier waarop ze het viert. Zelffeliciterend. Vrijwillig. Met een hartje erbij. “Zelfs mijn hond heeft er last van,” zegt Jordi. En ik weet niet of dat grappig is of tragisch – maar ik gier van de lach. Want dit is precies waar Nederland op reageert: niet op de daad, maar op de houding. Niet op wat ze doet, maar op hoe ze het laat zien. Jutta, schat, jij bent een atleet met een telefoon die steeds vaker op ‘ik’ staat. Een post … [Read more...] about Jutta zorgt voor jeuk in de studio
Trots
Anita Witzier uit Yvon blijft
Een omroep reinigt zichzelf als een oude kast: eruit met de oude truien, erin met de nieuwe look. De KRO-NCRV is hard bezig. Eerst Joris Linssen. Dan Anita Witzier. Twee gezichten die decennia lang synoniem waren met zondagavondrust, zachte muziek en serieuze blikken in het donker. Nu? Overboord. Weg. Alsof ze niet meer passen in het nieuwe beeld van wie de omroep nu wil zijn. Maar dan is er Yvon Jaspers. Yvon, met haar stem als een deken, haar blik vol aandacht, haar vermogen om stilte te vullen zonder een woord te zeggen. Zij blijft. En nog sterker: ze mag weer in reclames verschijnen. “Zij mag van ons in die reclame,” zeggen ze bij de omroep, bijna trots. Wacht. Wat zeggen we hier? Anita Witzier, jarenlang het gezicht van het *Trouwportret*, weg – en Yvon Jaspers, net zo lang … [Read more...] about Anita Witzier uit Yvon blijft
Regiohelden maar wie bepaalt de agenda
Een voormalige mengvoederfabriek in Veghel, vol journalisten uit alle windstreken van Nederland. Niet voor een crisisconferentie, nee – voor een feest. Het Regiohelden Festival, vijfde editie, dit keer in handen van Omroep Brabant. Een plek waar regionale omroepen zichzelf vieren, lachen om elkaars clichés, en dan serieus worden over de kern: hoe onafhankelijk zijn we eigenlijk? En dan valt de hamer: *“Wij zijn allemaal verslaafd aan ons eigen gelijk.”* Filosoof Lammert Kamphuis, op het podium, zet met één zin de hele zaal op zijn kop. Niet als aanklacht, maar als diagnose. Want wie denkt dat journalistiek objectief is, heeft nog nooit een mens ontmoet. En journalisten zijn mensen. Met voorkeuren. Met woonwijken. Met Taylor Swift in hun Spotify-lijst. Maar hier zit het drama: degenen … [Read more...] about Regiohelden maar wie bepaalt de agenda
Het Mooiste Plekkie zit in de ogen van de mens
André van der Zee rijdt weer. Niet naar een interview, niet voor een crisis, maar voor iets wat veel simpeler is: een foto. Een plek. Een gevoel. In de nieuwe serie *Het Mooiste Plekkie* trekt hij door Overijssel, op zoek naar de 22 meest indrukwekkende plekken – niet bepaald door een jury van experts, maar door de mensen zelf. Bijna duizend inzendingen. Gemaakt met een smartphone, met een topcamera, of gewoon op een moment dat het licht precies goed was. En dan: de keuze. Niet op esthetiek alleen, maar op verhaal. Op trots. Op verbinding. Want volgens RTV Oost-cultuur eindredacteur Marcel Kuijer laat de serie zien waar een regionale omroep voor staat: “De kracht van Overijssel zit in de mensen zelf.” En dat is het. Niet de mooiste bocht in de Vecht, niet de meest perfecte zonsondergang … [Read more...] about Het Mooiste Plekkie zit in de ogen van de mens
Lubach prijst Nieuw York omdat Hilversum niet kijkt
Arjen Lubach is trots. Zo trots dat hij screenshots van The New York Times op zijn Instagram zet. Niet van een Nederlandse krant. Niet van een recensie over zijn laatste aflevering. Maar van een Amerikaanse opiniepagina. En dan zegt hij het hardop: “Kijk, New York Times noemt mij!” En ja, dat is mooi. Dat is erkenning. Maar het voelt ook als een noodkreet. Want waarom prijst een Nederlandse cabaretier zichzelf met een buitenlandse krant? Omdat de kijkcijfers in Nederland zinken. Omdat RTL 4 niet meer de zender is die hij dacht dat hij zou zijn. En omdat trots soms komt op het moment dat je het meeste twijfelt. Hij is geen RTL 4-ster. Hij is een man met een boodschap. Maar wie in Nederland niet kijkt, zoekt aandacht elders. En New York? Dat is geen publiek. Dat is een spiegel. En een … [Read more...] about Lubach prijst Nieuw York omdat Hilversum niet kijkt
Arjen ziet Amerika hem zien maar Nederland niet
Arjen Lubach denkt dat hij doorbreekt in Amerika. Screenshotjes van The New York Times in de hand, alsof hij net de Pulitzer heeft gewonnen. “Kijk, ze noemen mij!” roept hij bijna vanaf het digitale schoolplein. En ja, lief hoor – maar moet je daar nu echt zo trots op zijn? Want hier, in Nederland, kijkt er amper nog iemand. Zijn programma op RTL 4? Een rustige kabbel in een tijdperk van storm. En dan denkt hij: hop, een vermelding ergens in een culturele round-up van een Amerikaanse krant, en plots ben je de nieuwe Jon Stewart? Het is niet doorbraak. Het is zelftroost met een internationale vlag. Alsof je een kaarsje aansteekt bij Sinterklaas en denkt dat je de kerstmarkt van Straatsburg hebt veroverd. Hij zoekt erkenning waar het nog kan – buiten Nederland. Maar een naam in een … [Read more...] about Arjen ziet Amerika hem zien maar Nederland niet