Er hangt een schilderij van een kerel in pak met een bierblikje. Stoer, stoerder, museum. Alsof iemand heeft gezegd: ‘Hé, we doen nu mannelijkheid, dus hier, een typische man.’ Alsof man-zijn één ding is. Alsof het altijd hetzelfde is geweest. Alsof het niet kapotvalt onder de druk van verwachtingen, werk, vaderschap, of gewoon: het internet. Terwijl ik door de zaal dwaal, hoor ik een begeleider vertellen: ‘De vraag wat het betekent om man te zijn, heb ik nog nooit gekregen.’ En daar schrik ik van. Niet omdat het gek is dat die vraag nu eindelijk gesteld wordt, maar omdat hij *nooit* is gesteld. Alsof mannelijkheid zo vanzelfsprekend was dat het geen reflectie verdiende. Alsof het gewoon *was*, als een muur. Zonder scheuren. Zonder vragen. Maar nu wel. Musea, die oude tempels van het … [Read more...] about Mannelijkheid in de museumtijd
Museum
De stille overname van de zintuigen
Adidas kiest Stëlz, Barilla verlegt grenzen, Thuisbezorgd gaat naar Home – en het Van Gogh Museum? Die geven hun ziel aan Dentsu. Alsof niemand merkt dat we midden in een stille overname van de volledige perceptieketen zitten. Het is geen toeval dat de grootste moves van deze week niet komen van de merken met de hoogste groei, maar van de merken die de controle over de ervaring willen grijpen. En die ervaring begint niet bij de advertentie. Die begint bij de hersenen van de consument. Dentsu wint het Van Gogh Museum. Niet omdat ze de meeste kunstgeschiedenis hebben gestudeerd, maar omdat ze kunnen vertellen hoeveel seconden een bezoeker stilstaat voor *De Zonnebloemen* – en wat hij daarna koopt in de webshop. Data is het nieuwe penseel. En Dentsu schildert niet meer op canvas, maar op … [Read more...] about De stille overname van de zintuigen
Nostalgie is Geen Product
Ed Bindels opent een Apple-museum in Utrecht. Geen subsidiefonds, geen merksteun, geen cent van Cupertino — alleen een man, een pand en een berg oude iMacs. Vijftig jaar Apple, en de enige eredoctoraat komt uit een pand aan de Neude, alsof iemand denkt dat een G4 Power Mac op een voetstuk de geschiedenis redt. Bindels, oprichter van AMAC, noemt het een ‘serieus’ museum. Maar serieus in de zin van impact? Of serieus in de zin van ‘ik heb er echt lang over nagedacht terwijl ik mijn AirPort Express repareerde’? Tienduizend bezoekers per jaar? Reken op 850 — en die komen niet voor de productevolutie, maar om een nostalgische kick te krijgen van de sound van een Macintosh-opstart. Het ironische? Apple zelf is er niet bij betrokken. En terecht. Want waarom zou je je erfgoed koppelen aan … [Read more...] about Nostalgie is Geen Product
Museum of Nothing
Een Utrechtse woonkamer als tempel voor de innovatie-industrie? Ed Bindels, de man die achter AMAC staat, denkt dat een verzameling oude MacBooks en iMacs in een pand aan de Neude voldoende is om een generatie nostalgische nerds naar binnen te lokken. Vijftig jaar Apple — feitelijk een jubileum dat in Cupertino met een discrete update van de M3-chip werd gevierd — wordt hier onthuld als volksfeest met koffiehoek en USB-kabels in vitrines. Bindels claimt een ‘serieuze’ collectie te bezitten. Maar serieus in dit vak betekent omzet. En die is er niet. Geen merchandising, geen licentieovereenkomst, geen cent van Apple zelf. Wat overblijft is een gepolijste hobby met de ambitie van een IPO. Tienduizend bezoekers per jaar? Reken op drie procent. De doelgroep: mannen van rond de vijftig die … [Read more...] about Museum of Nothing
Bye Bye, Benzinebruid
Het moment was gekomen. De Range Rover SV van Maurits stond trots in de oprit, maar zag eruit als een oud lid van de jachtclub dat te lang heeft staan zwaaien bij galafeestjes. Te log, te zwaar, te veel statement voor een tijd waarin stilte de grootste luxe is. Carla’s Evoque, ooit het ultieme simbol van grachtengordel-hip, leek nu meer op een designerhandtas die iemand uit 2012 heeft meegesleept naar 2025. “Schat,” zei Carla, “die Evoque heeft zijn charme verloren. Hij piept bij het achteruit en ruikt naar oud leer en verleden glorie. Het is tijd voor iets elektrisch. Iets dat fluistert in plaats van brult.” Maurits, altijd de laatste die toegeeft dat zijn statussymbool achterloopt, probeerde nog wat te redden: “Hij is groot, ja, maar hij straalt macht uit. Je voelt je veilig. Je zit op … [Read more...] about Bye Bye, Benzinebruid
Archiveren is geen strategie
500.000 programma’s. Een getal dat klinkt alsof het een triomf is. Alsof Beeld en Geluid met één druk op de knop de Nederlandse cultuurgeschiedenis heeft gered uit de digitale vergetelheid. Eppo van Nispen spreekt van ‘zeuren, zuigen en trekken’. Alsof het een bevrijding was. Alsof we nu eindelijk toegang hebben tot het ware erfgoed. Maar wie is er nou echt blij mee? Ik zal je vertellen wie: niemand. Geen kijker, geen student, geen historisch instituut. Want toegang is geen waarde, als niemand er iets mee doet. Die 500.000 programma’s zijn niet gecatalogiseerd, niet gedistribueerd, niet gepromoot. Ze liggen daar – online – als een digitale berm vol metadata. Een archief dat geen publiek heeft, geen doel, geen businesscase. Het is alsof je een museum opent zonder licht, zonder bordjes, … [Read more...] about Archiveren is geen strategie
AnnA s Archive Eerder een digitale D Day
Drieëntwintig jaar geleden was het downloaden van een liedje nog een avontuur voor nerds met een koptelefoon en een slechte verbinding. Nu wordt dezelfde daad bestraft met een boete van 322 miljoen dollar. En dat zegt alles over waar we staan: de muziekindustrie heeft geen zin meer in lol. Anna’s Archive – een naam die klinkt als een alternatieve bibliotheek in een Berlijnse kelder – is door een Amerikaanse rechter flink onder handen genomen. Niet omdat ze een paar liedjes stalen, nee, maar omdat ze 300 terabyte aan data hebben gejat: muziek, artwork, metadata, alles. Alsof ze het museum leeg hebben gerold met een SSD. En het ergste? Ze omzeilden de DRM van Spotify. Dat is als inbreken in Fort Knox en dan ook nog de kluis openmaken met een haarspeld. De majors – Universal, Sony, … [Read more...] about AnnA s Archive Eerder een digitale D Day