Je ziet hem op tv, altijd een beetje te vrolijk, alsof hij net een geheime joke met zichzelf heeft. Ferry Doedens. Weer in het nieuws. Nu niet vanwege een grap, maar vanwege een boete. 800 euro. Voor rijden onder invloed van harddrugs. Voor de derde keer.
Ik zit hier met mijn thee, kijk naar de afstandsbediening alsof die antwoorden heeft. En denk: is dit een grap? Een sketch? Want het voelt alsof iemand de camera even vergeet uit te zetten.
De gewone mens betaalt voor een te hard rijden fietsende buurman al 120 euro. Ferry krijgt 800 voor met een volle tank coke door het rode licht scheuren. Het is bijna komisch, als het niet zo zorgelijk was.
“Wanneer rijdt hij iemand dood?” vraagt iemand online. Harde woorden. Ja, het klinkt boos. Maar misschien is de boosheid gewoon moeheid. Moedeloosheid. Het gevoel dat sommige mensen altijd wegkomen.
RTL zegt niks. Prime Video laat hem gewoon presenteren. Alsof je een gebakje eet na een brandmelding. “Lekker verder, hoor.”
Ik zeg niet dat hij achter de tralies moet. Maar wel: waar is de consequentie? Waar is de schaamte?
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
