Weer een dag, weer een rechtszaak. En weer staat de Nederlandse pers klaar als bij een koninklijke aankomst. Maar dan met minder glitter en meer jassen van C&A. Vandaag: Ferry Doedens. Weer eens op de bank. Niet de bank waar je op ligt te niksen, maar die van de rechter.
Zijn oud-manager Christian Looman stond mee te wachten. Niet als fan, maar als iemand die ooit ja zei tegen chaos. “Is hij nuchter?” vroeg iemand. Goede vraag. Maar misschien beter: is iemand ooit nuchter als de camera’s aanstaan?
Ferry doet het weer. Niet wat artsen willen, niet wat fans hopen. Hij doet wat hij altijd doet: doorgaan. Zelfs als het tegen alles is. Zelfs als het tegen hemzelf is.
De media hopen op een doorbraak. Een tranenmoment. Een “ik heb hulp nodig”. Maar dat gebeurt niet. Want dit is geen aflevering van GTST. Dit is echt. En in het echt zijn er geen scripts, alleen keuzes. En Ferry kiest weer.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘