Ik zat met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de hand alsof het een therapeut is, en dan komt Flo binnenstormen alsof ze een sportfles vol adrenaline heeft leeggedronken.
De vrouw is een mix van chaos en charme, en dat werkt. Ze vliegt door haar moeders gezondheidsimperium alsof ze een powerplate onder haar kont heeft, praat met haar handen, lacht te hard, en dat allemaal op hoge hakken die ik al na vijf minuten zou hebben afgetrapt.
Dan: klappen in haar gezicht. De bruiloft is af. De verloofde is weg. En in plaats van een therapiekuur erft ze een nachtclub. Van een nonkel. Die mysterieus is. Natuurlijk.
Maar goed, wie wil er nou een kalme start? Flo niet. Zij opent de deuren van die club alsof ze een nieuwe yoghurtsmaak lanceert: vol enthousiasme, zonder voorbereiding, en met veel handgeklap.
Ondertussen in Carter: Florentina en Nadia dragen kleding. Ze zeggen dingen over stijl. Ik luisterde niet, ik keek naar de mouwen.
Willem is weer aan het manipuleren. Manon en Justin? Blijven samen, ook al doet Willem zijn best om alles te verpesten. Waarom? Geen idee. Misschien houdt hij gewoon niet van geluk.
Charlie helpt Steph met haar act. Sami en Claire hoeven niet meer te fluisteren in hoekjes. Mooi. Mooi voor hen.
Maar mij blijft Flo bezighouden. Die vrouw breekt haar moeders regels, opent een club waar niemand op zat te wachten, en lacht als een mens die weet dat het leven geen instructieboekje heeft.
En ik? Ik zet de tv zachter, pak mijn glas, en denk: als mijn nonkel morgen een nachtclub naliet, zou ik die ook gewoon openen. Met of zonder kledinglijn.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Vertel vertel! 😘