Ali B is veroordeeld. Drie jaar cel. Hoger beroep. De zaak is dichter bij de kern dan ooit. Maar Ellen ten Damme zegt niets. Geen reactie. Geen traan. Geen woord.
Jarenlang kende ze hem. Werelden die botsten. Nu lijkt ze zich volledig terug te trekken. Alsof ze bang is. Alsof één verkeerde zin genoeg is om in de storm te vallen.
“Bang voor Ali B?” vragen mensen. Misschien. Of misschien is het gewoon moeite. Moeite om iets te zeggen wat verkeerd wordt begrepen. In deze tijd is elk stilzwijgen een uitspraak.
Maar stil zijn is ook een keuze. En soms zegt dat meer dan honderd interviews. Ellen kiest voor afstand. Voor bescherming. Of voor overleving.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘
