Zeg, heb jij ook gemerkt dat er opeens iets verandert? Niet in het weer, niet in de politiek – nee, in de series. Netflix, de gigant met de meeste abonnees en de minste scrupules, doet iets onverwachts: ze steunen de stakende schrijvers en acteurs uit Hollywood. Niet met een statement. Niet met een protest. Maar met een simpele knik: geen nieuwe Amerikaanse series, tot ver in 2025.
En dan denk je: prima, Carla, maar wat heb ik daaraan? Nou, dit: voor het eerst sinds jaren ziet Netflix in dat verhaal belangrijk is. En dat verhalen gemaakt worden door mensen. Niet door algoritmes. Niet door AI. Maar door schrijvers die nachten wakker liggen over een dialoog, en acteurs die hun ziel verkopen voor een rol.
Maar hier is de kantelpunt: terwijl wij hier zitten met onze “wat te kijken”-stress, is er in Amerika een stille revolutie aan de gang. Geen vechten voor meer geld – nee, vechten voor waardigheid. Voor erkenning. Voor het recht om niet vervangen te worden door een programma dat “scènes genereert op basis van trends”.
En dan kijken we naar Nederland. RTL? Ziet het. Prime Video? Ziet het ook. Maar doen ze mee? Nee. Ze kijken toe. Ze halen documentaires binnen over “de prijs van roem”, terwijl ze zelf meespelen in het systeem dat mensen kapotmaakt.
Maar ik zeg het maar even: als Netflix, met al zijn goud en glorie, knikt naar de stakers, dan is het tijd dat ook hier iemand durft te zeggen: “Wij maken tv met mensen. Niet tegen mensen.”
Want als we doorgaan zoals nu, wordt elk verhaal een copy-paste van het vorige. En elke serie een herhaling van dezelfde pijn.
Maar dan zonder ziel.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘