Een vriend die zijn Tesla komt laden alsof het een tankstation is, terwijl de eigenaar nog méér geld krijgt? Laat me niet lachen. Maar in Oosterbeek gebeurt het. Aljo Hartgers, 44, heeft een slimme meter, een warmtepomp, een laadpaal en de reflexen van een daytrader. Tijdens een vrijdagmiddag met negatieve stroomprijzen – ja, je leest het goed: *negatief* – verdiende hij meer dan een euro door simpelweg energie te *verbruiken*.
De kern van de zaak? Niet duurzaamheid. Niet burgerzin. Maar *arbitrage*. Als de markt oververhit raakt door windkracht 8 en te veel zonnepanelen op daken, duikt de stroomprijs de kelder in. Op sommige momenten zelfs tot onder nul. Dan betalen leveranciers jou om stroom te nemen. En wie denkt dat dit toeval is, heeft geen flauw idee van de marktmechanismen die achter de schermen draaien.
Hartgers is geen milieuheld. Hij is een opportunist met een meterkast als handelspost. Zijn warmtepomp pompt warmte in de vloer, de auto laadt, de elektrische boiler vult zich – allemaal op momenten dat anderen huiveren voor hun meter. Maar hij? Hij *profiteert*. En dat is precies waar het om draait. De energietransitie is allang geen morele oefening meer. Het is een speelveld voor wie slim genoeg is om de volatiliteit te monitoren, de automatisering te hebben en de risico’s te begrijpen.
RTL en Prime hebben er al realityformaties over gemaakt, maar geloof me: dit is geen feelgood-verhaal over de buurman die zijn auto laadt. Dit is *economische guerrilla*. De slimste winnen, de traagden betalen. En terwijl de overheid nog steunt op subsidies en campagnes over ‘bewust verbruiken’, zijn types als Hartgers al overgegaan op de *win-lose economy*.
De vraag is niet of dit duurzaam is. De vraag is of jij er klaar voor bent. Want als jouw buurman straks ook zijn laadpaal opent – en jij nog steeds betaalt voor je stroom – dan weet je wie de klos heeft.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business