Eén keuken. Twaalf slippers onder de bank. En één badkamer. Voor wie denkt: fijn, gezin met zes kinderen, dat past gewoon nergens in, dan heb ik nieuws: er is een makelaar, een bouwman en een interieurvrouw die zeggen: ja, het kan. Alex van Keulen wijst, Bob Sikkes tikt tegen muren, Roos Reedijk zucht over gordijnen. Samen vormen ze het driemanschap dat beweert te weten wat Lars en Delie nodig … [Read more...] about Lars en Delie zoeken huis
Carla's kijklijst
Eindelijk eens een prijs die niet draait om wie het hardst s
Het Jeugdjournaal pakt de Ere Zilveren Nipkowschijf. Niet met een speech vol gekunstelde emotie, niet met een glimmend pak, maar met 45 jaar rustige, vaste aanwezigheid. Alsof je opa ineens ontpopt als de heimelijke held van de familiebijeenkomst. In de talkshow Eva werd het bekendgemaakt, maar eerlijk? Ik zag het al aankomen vanaf het moment dat de nieuwsflitsen begonnen over ‘duurzaamheid’ en … [Read more...] about Eindelijk eens een prijs die niet draait om wie het hardst s
The Tribute keert terug met nieuwe stemmen
Cesar Zuiderwijk zegt iets, en opeens flitst mijn afstandsbediening. Alsof er een stroomstoot door de bank gaat. Niet vanwege de inhoud – we weten allemaal hoe dat gaat – maar omdat het weer begint. Dat gevoel. Alsof je net je thee hebt neergezet en de tv alweer roept: kom op, Carla, je weet dat je wil kijken. The Tribute is terug. Geen grote klokken, geen tromgeroffel, gewoon: het komt eraan. En … [Read more...] about The Tribute keert terug met nieuwe stemmen
Blauw ziet wat je niet ziet
Je denkt dat je alles weet van politiewerk, omdat je al tien keer ‘Live PD’ hebt gekeken met een rosé’tje in de hand. Maar dan komt *Blauw* langs, en denk je: o ja. Zo eenvoudig is het niet. Deze serie doet wat weinig anderen durven: niets verzinnen. Geen dramatische muziek op het verkeerde moment, geen voice-over die fluistert: “Dit gaat fout.” Nee, gewoon camera’s mee, en kijken wat er gebeurt. … [Read more...] about Blauw ziet wat je niet ziet
Kees Van Der Spek Ontmaskert
Ik zat gisteravond met mijn blote voeten op tafel, een halve appel in mijn hand en de tv aan. Dan denk je: o, gewoon weer zo’n man met een petje en een microfoontje in zijn kraag. Maar nee. Kees Van Der Spek komt niet aanzetten met zielige verhalen of tranen op het strand. Hij komt met bewijs. Hij loopt gewoon naar binnen, alsof hij iets wil kopen. En dan? Knalt hij de waarheid in het gezicht … [Read more...] about Kees Van Der Spek Ontmaskert
The Voice komt terug
Willie Wartaal zegt het zelf: hij zit er weer in. Niet dat iemand hem weg moest duwen, hoor. Maar goed, het is dus officieel: The Voice of Holland is terug op tv. En ja, ook al voel je soms alsof je dit verhaal al tien keer hebt gehoord, toch voelt het weer als de eerste keer. Ik zet de tv aan, schenk thee, doe de lamp uit. Daar begint het weer: het geknipper van lichten, de dramatische muziek, … [Read more...] about The Voice komt terug
Ruben Nicolai vindt stilleven
Ruben Nicolai bukt zich weer voor de camera. Dit keer niet voor een prijsvraag of een mop, maar voor een stil stukje geschiedenis. Een schilderij. Geen beroemde meester, geen signatuur in de hoek, gewoon: een stil leven. Appels. Een kan. Een tafel. Maar wel met een verhaal erachter dat je niet zomaar vergeet. Iets in dat doek raakt een vrouw. Ino Eleveld. Haar vader hield het jarenlang veilig. … [Read more...] about Ruben Nicolai vindt stilleven
Jolisa stopt in Sarajevo
Ik zat nog met mijn nespresso van vanavond, toen Jolisa alweer honderden kilometers verder was. Of nou ja, *bijna*. Want de vrouw uit 3 op Reis met haar omgebouwde tuktuk? Die staat nu stil in Sarajevo. Niet dat ze dat zo erg vindt. Je ziet het aan haar gezicht: ze is geen vrouw die haast heeft. Ze rijdt, kijkt, praat met mensen, zet thee in een pannetje op een gasstelletje achterin haar … [Read more...] about Jolisa stopt in Sarajevo
Niels en Jeroen doen vrijdag
De afstandsbediening ligt al dagen op de bank. Ik druk hem niet eens in. Want vrijdagavond? Dan is alles anders. Niels van der Laan en Jeroen Woe schuiven een keerje eerder op. Geen zaterdag, maar vrijdag. Gewoon, omdat het kan. Of nou ja, omdat er iets veel groots op tv komt. Iets met muziek, glitters en een heleboel punten die niet naar Nederland gaan. Maar Even tot Hier gaat gewoon door. … [Read more...] about Niels en Jeroen doen vrijdag
Meisjes mogen nu al zingen
Ik zat lekker met mijn thee voor de buis toen ineens: bam. Een meisje met een haarband zo groot als haar ambitie. Dan een ander die denkt dat ‘ademen’ een zangtechniek is. En weer een die haar ogen dichtdoet alsof ze bidt, maar nee, hoor, ze zingt. Dit is het nieuwe programma dat niemand vroeg, maar waar we blijkbaar allemaal naar kijken. WHO’S NXT noemen ze het. Alsof we een voetbalteam zoeken, … [Read more...] about Meisjes mogen nu al zingen
Bouke zingt niet alles van Elvis
Ik zat met mijn slippers al half onder de bank, kop thee in de hand, toen Bouke Scholten voor het eerst een noot liet trillen in *Stars on Stage*. Geen jumpsuit, geen vliegende haarlok, wel een man die weet hoe hij een microfoon moet vasthouden. Maar nu dus: musicals. Zonder val. Zonder publiek. Zonder iemand die roept dat-ie het beter kan. Het is weer zo ver. De camera’s volgen weer tien mensen … [Read more...] about Bouke zingt niet alles van Elvis
Lykele Anniek Vincent en de luchtvaart
Ik zit hier met mijn thee, de afstandsbediening in de hand, en denk: wat is het leven toch klein. Drie mensen, één serie, twintig jaar later weer samen. Niet in een vliegtuig, gelukkig, maar in *The Connection*. Ze speelden vroeger piloten, stewardessen, of iemand die iets wist van navigatie – ik weet het niet meer precies, maar het ging over de lucht. Nu praten ze over gevoelens. En … [Read more...] about Lykele Anniek Vincent en de luchtvaart
The House of Hide & Seek
Eerst dacht ik: weer zo'n spelletje waarbij mensen in kasten kruipen en hopen dat niemand kijkt. Maar dan bedenk je: wacht, dit is serieus. Dit is verstoppen op topniveau. Alsof je als kind onder de tafel zat met een deken over je hoofd, maar dan met camera’s, tijdsdruk en een goede doel erachter. Het huis? Een doolhof. Trappen die nergens naartoe leiden, kamers die op elkaar lijken, en dan die … [Read more...] about The House of Hide & Seek