Zondagavond. Je zet de tv aan. Hopelijk iets luchtigs. Een praatje. Een lach. Iets wat niet over oorlogen of weerberichten gaat. Dan zie je Jörgen Raymann. Weer. Die oude bekende. Met das. En een glimlach alsof hij net een miljoen heeft gewonnen. Maar niemand kijkt mee.
Die Andere Late Night. Klinkt alsof het beter is dan de rest. Alsof er een alternatief is. Maar alternatief voor wat? Voor stilte? Voor slapen? De kijkcijfers zeggen: niemand kijkt. Echt niemand. Alsof je in een lege kamer praat tegen een plant. En zelfs die plant geeft geen reactie.
Jörgen doet zijn best. Dat zie je. Hij lacht te hard. Stelt vragen alsof hij ze voor het eerst stelt. Maar het klikt niet. Alsof je een feestje geeft en alleen de buren komen, en die blijven ook niet lang.
Misschien is het de tijd. Zondagavond. Dan kijkt Nederland naar oude films of niks. Dan is iedereen moe van het weekend. Dan wil je geen ‘andere’ late night. Dan wil je gewoon vroeg naar bed.
Of misschien is het gewoon: sommige mensen horen niet meer op tv. Niet omdat ze slecht zijn. Maar omdat de bank veranderd is. En de afstandsbediening. En de thee. En de kijker. Die wil nu iemand die weet wat TikTok is. Niet iemand die nog denkt dat Twitter het hoogtepunt is.
Liefs, Carla
Carla’s Column | Nieuwtje? Lemme know 😘