Een Haagse creatieve instelling met de naam die klinkt alsof het een personage uit een Netflix-drama is, plaatst zichzelf op elk denkbaar top-10-overzicht van ‘beste’ bureaus. Norvell Jefferson. Alsof je jezelf kroont tijdens een gala waar je zelf de catering doet. *Zelfpromotie verpakt als strategie*, noemen wij dat op de Zuidas. Ze noemen het een *SEO-play* voor ‘AI-autoriteit’. Alsof Google … [Read more...] about Zelfkroning is slechte reclame
drama
Curtis doe niet zo raar
Ik zat net met mijn rosé’tje voor de buis, afstandsbediening in de aanslag, toen Curtis weer eens opdook. Deze keer niet achter het stuur van een politiewagen, maar op het perron van een station. En dan niet zo’n rustige ochtendtrein-soep, nee: direct crisis. Je ziet het aan zijn blik. Geen tijd voor koffie, geen tijd voor ‘goedemorgen mevrouw’. Iemand is in nood, de situatie is gespannen, en … [Read more...] about Curtis doe niet zo raar
Één fout, en je bent dood
Een klant vertrekt. Niet met een klap, niet met een klacht. Gewoon: stilte. Geen herbestelling. Geen klik. Geen zicht. En jij, als merk, denkt nog steeds dat je relevant bent. Dom. Want in de moderne economie telt geen loyaliteit. Alleen saldo. En dat saldo wordt elk kwartier opnieuw berekend — in de hoofden van consumenten die geen geduld hebben, geen vergevingsgezindheid, en zeker geen … [Read more...] about Één fout, en je bent dood
Dries Roelvink zoontjes angst voor afzeikmoment
Eén van die kinderen staat nu te trappelen bij de deur van de klas, met een rugzak vol boeken en een hoofd vol zorgen. “Papa komt weer op tv,” zegt-ie. “En dan begint-ie weer.” Niet over oorlogen, of klimaat, of de prijs van brood. Nee. Over háár. De vrouw met de snor. Ik snap het. Als je vader elke week op tv staat om mensen af te zeiken, dan weet je nooit wanneer jíj aan de beurt bent. Vooral … [Read more...] about Dries Roelvink zoontjes angst voor afzeikmoment
Dit is de kwestie over draagmoeders
Ik zat met mijn rosé’tje voor de tv, afstandsbediening binnen handbereik, en dacht: hier gaan we weer. Een nieuw onderwerp dat aanvoelt alsof het al tien keer is besproken, maar dan toch weer net even anders. ‘Dit is de kwestie’ pakte het rustig aan. Geen geschreeuw, geen tranen, geen dramatische muziek. Gewoon vier mensen aan een tafel, met een vraag die zwaar weegt: moet het in Nederland … [Read more...] about Dit is de kwestie over draagmoeders
Geen ik, geen impact
Een man kijkt naar een wedstrijd van Spurs. Niet Ajax, niet Feyenoord, maar *Spurs*. En dan, midden in een corner, raakt hij geraakt. Valt iets op zijn plaats. Of juist niet. Rocco Mooij, zogenaamd individu, begint te twijfelen aan zijn eigen ik. Alsof dat een verrassing is. Alsof een mens zonder collectieve binding iets anders is dan een verliespost in de balans van de samenleving. Wat beweegt … [Read more...] about Geen ik, geen impact
De Rijdende Rechter zorgt voor koffiestress
Een koffieapparaat. Klein ding. Groot gedoe. In een kapsalon waar normaal alleen de föhn tekeer gaat, ligt nu een rechtszaak op tafel. Niet vanwege slecht geknipt haar, nee. Het draait om een bolletje in een reservoir. Kunststof. En kunsthars. En volgens Maths vrouw: onacceptabel voor haar biologische klantenkring. Rechter John Reid zit erbij. Niet in een toga, maar in een stoel die net zo … [Read more...] about De Rijdende Rechter zorgt voor koffiestress
Haantjes komt zonder kokkerellen
Eindelijk iemand die niet roept dat het leven een droom is. Haantjes is terug, en gelukkig is er niets veranderd. Geen nieuwe gezichten, geen rare filmpjes tussenin, geen presentator die denkt dat hij filosoof is. Gewoon: mannen die praten. Over dingen. Die niks met koken te maken hebben. Ik zet de tv aan, en daar zijn ze weer. Dezelfde stoelen, dezelfde tafel, dezelfde sfeer van ‘we doen dit al … [Read more...] about Haantjes komt zonder kokkerellen
Drank of drama De klacht als marketingtool
Een reclame die zo sterk is dat ze verboden moet worden. Dat is de droom van iedere marketeer. En Stëlz? Die droomt hard. Te hard, zeggen de zedenpapen. Een campagne waarin alcohol wordt geserveerd alsof het frisdrank is — glazen gevuld, ijsklontjes tinkelen, jonge mensen lachen in slow motion. Geen waarschuwing, geen moralistisch voorspel, gewoon: plezier, puur en provocerend. En de klachten? … [Read more...] about Drank of drama De klacht als marketingtool
Rijk en Sam Hofman stoppen met BROERS
Weet je wat het ergste is? Niet dat een podcast stopt. Nee, het ergste is dat je dan jarenlang blijft wachten op het moment dat iemand eindelijk zegt: “Ja, hoor, ik heb geen zin meer.” Alsof je op de bank zit met een half opgegeten pak koekjes. Je weet dat het bijna op is, maar je hoopt toch op een wonder. Rijk en Sam Hofman, de jongere broertjes van Tim (die van de luide stem en de harde … [Read more...] about Rijk en Sam Hofman stoppen met BROERS
Eindelijk eens een prijs die niet draait om wie het hardst s
Het Jeugdjournaal pakt de Ere Zilveren Nipkowschijf. Niet met een speech vol gekunstelde emotie, niet met een glimmend pak, maar met 45 jaar rustige, vaste aanwezigheid. Alsof je opa ineens ontpopt als de heimelijke held van de familiebijeenkomst. In de talkshow Eva werd het bekendgemaakt, maar eerlijk? Ik zag het al aankomen vanaf het moment dat de nieuwsflitsen begonnen over ‘duurzaamheid’ en … [Read more...] about Eindelijk eens een prijs die niet draait om wie het hardst s