De Nederlandse supermarktregal kent een stille revolutie – en die draait niet om kortingbonnen of nieuwe winkelkranten. De suikertaks komt eraan, onverbiddelijk als een boete-uitvoerder van de Belastingdienst, en iedereen rent alvast te huilen naar het zuiden. Maar wie wint? Zeker niet de consument. Die betaalt, zoals altijd. De cijfers liggen op tafel: sinds het aankondigen van de belasting op suikerrijke frisdranken is het aanbod aan suikervrije alternatieven in supermarkten met 37 procent gegroeid. Een feit dat niemand serieus lijkt te onderschatten – behalve misschien de marketingafdelingen die nog steeds denken dat ‘gezonder’ automatisch ‘populairder’ betekent. Fout. Gezonder is een kostenpost. Populair is winst. En tussen die twee gaapt een gat zo breed als de A1. Fabrikanten … [Read more...] about De suikertaks komt eraan
industrie
Winnende misère
Nederlandse filantropie is weer een kwartje rijker in de emotie-industrie. De Gouden Loeki Goeden Doelen opent haar categorieën nu ook voor een ‘bredere groep maatschappelijke organisaties’ – alsof inclusiviteit ooit iemand betaalde dividenden. Maar wie telt de seconden tot de ROI? Want hier gaat het niet om impact, maar om aandacht. En aandacht, beste lezer, is de enige valuta die telt in deze post-factele tijden van gefilterde zieligheid. De genomineerden? Uiteraard een selectie van vertrouwde namen die al jaren profiteren van de publieke portemonnee, verpakt in het jasje van ‘maatschappelijke betrokkenheid’. De echte winnaar? De zender. Of liever: de adverteerders achter de schermen. Prime Video, RTL, Videoland – zij profiteren van de dramatische opmaat, de tranen in close-up, het … [Read more...] about Winnende misère
Oranje is geen merk, het is een claim
De Nederlandse voetbalploeg verliest, maar de reclame wint – alweer. Terwijl de uitzwaaiwedstrijd van het Nederlands Elftal zich afspeelde in een stadion vol nostalgie en halflege stoelen, draaide de echte machine op volle kracht achter de schermen: het Ster-reclameblok. Geen moment van rust, geen seconde verspild aan sentiment. Daar houdt de markt niet van. Oranje-inhakers, WK-commercial, Oranje-inhaker – het patroon is eenvoudig: emotionele prikkeling verpakt in seconde-accurate mediakosten. En wie telt de winst? Niet de fans, niet de spelers, maar de adverteerders die hun budget slim plaatsten. Prime Video, RTL, Videoland – zij zijn de ware winnaars van deze media-uitzending. Zij kochten geen loyaliteit, ze kochten timing. En timing is in de media-industrie de enige emotie die … [Read more...] about Oranje is geen merk, het is een claim
Bescherming Nee, paniek met btw
Zonnepanelen. Elektrische auto’s. Plastic schroevendraaiers die in de kofferbak blijven liggen tot de garantie afloopt. Het is geen marktmeer, het is een overstroming — en Europa staat met een theelepel aan de dijk. Importheffingen, nieuwe regels, ‘lokale bescherming’. Mooi woordgebruik, maar achter de façade heerst paniek. En paniek is slecht voor strategie. Want laten we niet doen alsof dit om fair play gaat. Het gaat om schaal. China produceert niet goedkoper — het denkt sneller, bouwt breder, en wint door volume. Terwijl Brussel nog overlegt over een circulaire economie, heeft Shenzhen al de volgende generatie accu’s in productie. Europa reageert zoals oude managers reageren op jonge disruptie: met regels. Wetgeving als schild, heffingen als zwaard. Maar wie denkt dat hij een … [Read more...] about Bescherming Nee, paniek met btw
Winst boven schijn
Een avocado van 266 euro. Een potje crème van twee euro dat voor vijftig wordt verkocht. The Ordinary doet alsof het revolutie is, maar verkoopt alleen een spiegelbeeld van het systeem dat het zogenaamd veroordeelt. Pop-up supermarkten in Londen, New York, Seoul – allemaal netjes gefotografeerd voor Instagram, allemaal gecreëerd door een merk dat zelf meerdere malen de prijs opslaat. Dit is geen rebellie. Dit is performance marketing met een vleugje moralisme. Ze plaatsen een tube hyaluronzuur naast een banaan, alsof consumenten dom zijn. Alsof we niet allang weten dat een beautyproduct gemaakt in een fabriek in Zuid-Korea voor 1,80 in de schappen ligt en vervolgens 29,95 kost in een winkel met ‘clean beauty’ neonverlichting. The Ordinary schreeuwt ‘transparantie’, maar doet precies wat … [Read more...] about Winst boven schijn
Het urenmodel is dood, lang leve de waarde
‘Wij zijn niet goed in verkopen.’ Alsof een topman van Shell plots bekent dat hij geen olie meer wil verhandelen, maar vooral graag wil *praten over olie*. Zo staat de gemiddelde creatieve directeur ineens bloot in een tijdperk waarin klanten niet betalen voor tijd, maar voor impact. En toch blijven bureaus zichzelf verkopen als uitzendbureaus met een MacBook. Fred Moolhuijsen, een van de weinigen die nog durft te spreken vanuit de praktijk, durft de waarheid hardop te zeggen: het urenmodel is niet stuk – het is gewoon achterhaald. Alsof je in 2024 nog een telefoonwinkel opent met een tariefblad per gespreksminuut. Het model werkt nog, net zoals een bromfiets nog werkt op een snelweg. Maar efficiency? Schaalbaarheid? Waarde-extractie? Daar ligt de vernedering. De kern van het probleem? … [Read more...] about Het urenmodel is dood, lang leve de waarde
De prijs van overleving
Een vereniging die zichzelf moest opofferen om te blijven bestaan. Dat is geen groeiverhaal – dat is brandstof gooien op de vloer van de realiteit. Denise Willigers trad binnen bij de ADCN in 2023 als een brandweerman met een budget van drie euro en een brandblusser uit 2007. De sector stond stil, de leden klaagden over irrelevante subsidies, en de invloed van de branchevereniging op beleid? Nihil. Een zachte landing was geen optie. Ze moest knokken met de ruggengraat van een administratieve nachtmerie. De cijfers spraken voor zich: ledenaantallen kelderend, inkomstenstromen afhankelijk van lokaal gepruts, en een bestuur dat meer tijd doorbracht met het schrijven van poëzie over 'creatieve vrijheid' dan met het opstellen van een businesscase. Willigers zag het als een aandeelhouder zou … [Read more...] about De prijs van overleving
Museum of Nothing
Een Utrechtse woonkamer als tempel voor de innovatie-industrie? Ed Bindels, de man die achter AMAC staat, denkt dat een verzameling oude MacBooks en iMacs in een pand aan de Neude voldoende is om een generatie nostalgische nerds naar binnen te lokken. Vijftig jaar Apple — feitelijk een jubileum dat in Cupertino met een discrete update van de M3-chip werd gevierd — wordt hier onthuld als volksfeest met koffiehoek en USB-kabels in vitrines. Bindels claimt een ‘serieuze’ collectie te bezitten. Maar serieus in dit vak betekent omzet. En die is er niet. Geen merchandising, geen licentieovereenkomst, geen cent van Apple zelf. Wat overblijft is een gepolijste hobby met de ambitie van een IPO. Tienduizend bezoekers per jaar? Reken op drie procent. De doelgroep: mannen van rond de vijftig die … [Read more...] about Museum of Nothing
Mol is kapot, niet oud
‘Het kan tijd worden.’ Drie woorden, uitgesproken door een man die denkt dat hij inzicht heeft in de televisie-industrie, maar in werkelijkheid alleen nog weet waar de bubbels staan in Hilversum. Bert van der Veer, een soort media-ornitholoog die vooral fluit van wat hij hoort, zegt dat John de Mol misschien wel eens moet overwegen om plaats te maken. Alsof De Mol een trein is die moet vertrekken. Maar niemand houdt die trein tegen — die is allang gesloopt voor onderdelen. De Mol is geen presentator, geen uitvinder, geen zakenman — hij is een machine. Een ROI-generator met een glimlach. En daar ligt het probleem: de markt is veranderd. Niet hij. Hij produceert nog steeds content alsof Netflix een droom was en Videoland de toekomst. Maar de cijfers liegen niet. De kijkdalingen wel. De … [Read more...] about Mol is kapot, niet oud
De 17% die niets meer betekent
Executive Summary: De digitale advertentiemarkt in Nederland groeit fors — 7 procent in 2025, tot €4,4 miljard — maar de winnaar is al lang bekend. Het spekt geen zoden meer hoog: 83 procent van de groei verdwijnt in de grijze datacenters van internationale platforms. De rest? Een handvol lokale uitgevers die nog doen alsof ze iets te zeggen hebben. Strategische Analyse: Iedereen viert de groei, alsof meer spend automatisch succes is. Alsof een markt die 83 procent van zijn budget afstaat aan Google, Meta en Amazon nog een nationale industrie mag heten. Deloitte noemt het een ‘studie’, VIA draait het als triomf — maar waar is de winst? Waar is de controle? Nederlandse media zijn niet langer uitgever, ze zijn contentleverancier tegen lage tarieven, gevoed door een hoopvolle hoop van … [Read more...] about De 17% die niets meer betekent
Geen verhaal
Tom Egbers maakt een documentaire over Jetty van Thijn. Een onbekend oorlogsverhaal. Een brief. De EO zendt het uit op 30 april — alsof het datum is wat een verhaal relevant maakt. Alsof herdenken nog iets zegt, terwijl de echte oorlog allang is verloren: die om aandacht. Egbers is geen journalist. Hij is een opgraver van gewetens. Hij graaft niet in archieven — hij graaft in stilte. En in een tijd waarin de meeste ‘documentaires’ niets zijn dan gevisualiseerde nieuwsbrieven, is *De Brief* iets anders: een daad. Een daad van tegenwind tegen het vergeten. Maar hier ligt de paradox: hoe harder iets moet worden herinnerd, hoe minder het wordt gezien. De EO heeft geen kijkcijfers. Geen algoritme. Geen rage. Alleen een missie. En missies, zo blijkt, zijn geen businessmodel. Een … [Read more...] about Geen verhaal
Een rechter vindt geen merkwaarde, maar betaalt wel de prijs
Het gerechtshof in Den Haag laat het ontslag van Arnold Karskens bij Ongehoord Nederland staan. Toch krijgt hij 100.000 euro. Een curieuze afrekening: alsof men zegt: ‘Je had geen contractuele waarde, maar wel menswaarde.’ En in de media-economie is dat precies het probleem — menswaarde levert geen kijkcijfers op. Karskens werd geschorst, gesommeerd, en uiteindelijk ontslagen. Niet vanwege een inzinking in de redactie, maar vanwege een opiniestuk dat niet paste in de lijn van een organisatie die zichzelf ziet als tegenwicht. Ironisch genoeg is dat precies wat Ongehoord Nederland beweert te zijn: een stem die durft. Maar alleen als die stem niet tegen het eigen front schiet. Het gerecht oordeelt: het ontslag is terecht. Geen schending van arbeidsvoorwaarden. Geen onrechtmatige … [Read more...] about Een rechter vindt geen merkwaarde, maar betaalt wel de prijs
Stop met blokkeren
Het blokkeren van piraterijwerbsites? Een digitale pantoffel. Gevoelig, zacht, en volledig nutteloos. Nieuw onderzoek van CEPS bevestigt wat iedereen weet: wie illegaal streamt, omzeilt blokkades sneller dan een tiener een schoolbezoek. En toch blijft de sector denken dat toezicht oplossingen levert — terwijl de markt al lang heeft beslist: het gaat om prijs, gebruiksgemak, en geen gedoe. De media-industrie bouwt muren, terwijl het publiek al lang over de achtertuin binnenkomt. Je kunt zo veel websites blokkeren als je wilt — maar als Netflix duurder is dan een abonnement op je fitnesszaal, en je legale aanbod je dwingt om vijf apps te openen voor één aflevering, dan kies je voor de weg van de minste weerstand. En die weg heet: torrent. Het rapport stelt dat lagere prijzen en … [Read more...] about Stop met blokkeren