Ace wint de pitch. Niet met bloemen, niet met ‘emotie’, maar met een slide-deck vol positionering. En goed zo. Want wie denkt dat Center Parcs nog een familiepark is met houten blokhutten en een overdekt zwemparadijs, heeft de afgelopen vijf jaar niets gezien. Dit is geen recreatie meer. Dit is *lifestyle*. Gescoord op marges, gericht op klasse, verpakt in duurzaam verhaalgevoer. En Ace? Die gaan het verkopen.
Maar laten we duidelijk zijn: dit is geen PR-opdracht. Het is een *herbranding van de realiteit*. Center Parcs is allang geen budgetuitje voor de paasdagen meer. Het is een premium weekendproduct, gericht op stedelijke 40-plussers met een overschot aan schuldruimte en een tekort aan authenticiteit. Ze willen ‘rust’, maar dan met wifi, een designinterieur en een restaurant dat niet naar vrieskist ruikt.
En dus komt Ace. Niet om te melden dat het bos mooi is. Niet om te jubelen over een nieuwe glijbaan. Maar om te *positioneren*. Omdat in de huidige media-economie het verschil tussen ‘leuk’ en ‘relevant’ wordt bepaald door hoe vaak een influencer er een story over plaatst zonder dat iemand het betaalt.
Maar wie gelooft dat dit om communicatie gaat, heeft geen idee van de business achter het park. De echte doelstelling? Niet meer bezoekers. Maar *duurdere bezoekers*. Minder schoolvakanties. Meer midweek escapes met een prijskaartje van 450 euro per nacht. En daar hoort een verhaal bij. Een verhaal over verbinding. Over afstand. Over ‘terug naar natuur’ — maar dan met een king size bed en een badjakkie van katoen.
Ace weet dat. Ze verkopen geen vakantie. Ze verkopen *status door desinvestering*. Rust als privilege.
En of het werkt? Ja. Zolang de stedelingen blijven geloven dat twee nachten in een bos met een naam als ‘De Efteling van de Betere Kringen’ eigenlijk rebellie is.
Met zakelijke groet,
Maurits Droogleever Fortuyn
Hoofdredacteur Redia.nl | Media Business